Τεύχος 2018 04 307

ΣΧΕΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Η προοπτική μιας ανεξάρτητης Τοπικής - Δημοτικής Αστυνομίας είναι να ενταχθεί η αστυνόμευση μέσα στην κοινότητα, να είναι σε θέση να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής και της περιοχής και σταδιακά να λάβει περισ­ σότερες επ ιχειρησ ιακές αρμοδιότητες σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, που «θα καθιστά σεβαστούς τους νόμους όχι με τον εκφοβισμό, την απειλή και την καταστολή, αλλά σε σύμπνοια με τους ΟΤΑ, τους κοινωνικούς φορείς και τον κάθε πολίτη». Έτσι, θα μπορεί η δημοτική αστυνομία να κρίνει, ακόμη και αν το παρεχόμενο έργο των δημοτικών υπηρεσιών ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των δημοτών, γιατί θα δρα υπέρ της τάξης και της ασφάλειας, ανεπηρέαστη από τις πολιτικές των τοπικών αρχόντων. Κατά συνέπεια, η διαμόρφωση ενός ισχυρού θεσμικού πλέγματος, με την αναβάθμιση του ρόλου και του έργου του Δημοτικού Αστυνομικού με τη σύμπραξη των Τοπικών Συμ­ βουλίων Πρόληψης της Εγκληματικότητας και τη συμμετοχή των πολιτών, όπως προτάθηκε παραπάνω, αποτελεί άμεσο στόχο και ένα σημαντικό βήμα για το μέλλον. Η Τοπική - Δημοτική Αστυνομία, ως θεσμός, ενέχει την ιδιαιτερότητα λόγω της τοπικής εγγύτητας και της διαπροσω­ πικής σχέσης που μπορεί να λαμβάνει η καθημερινή άσκη­ ση των καθηκόντων της, να προωθεί δεσμούς εμπιστοσύνης μέσα στην τοπική κοινωνία όπου αναπτύσσει τη δράση της, να αποτελέσει ένα θύλακα πραγμάτωσης αληθούς και ειλι­ κρινούς σχέσης μεταξύ Δημοτικής Αστυνομίας - πολιτών και τοπικής κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα της αντιμετώπισης της παραβατικής συμπεριφοράς (πρόληψη, εμπέδωση ανάγκης συμμετοχής στην ασφάλεια και ηρεμία, καταγγελίας και αυτο­ ελέγχου και τήρησης αρχών και αξιών της τοπικής κοινωνίας). Υπάρχει πάντα βέβαια ο κίνδυνος της δημιουργίας δια- πλεκόμενων σχέσεων μέσω του συγχρωτισμού και της κα­ θημερινής τριβής, μεταξύ των τοπικών αστυνομικών και των τοπικών παραγόντων, γ ι' αυτό απαιτείται αυστηρή τήρηση της νομιμότητας, της δεοντολογίας, αλλά και αυστηρός ιεραρχικός - διοικητικός έλεγχος της διοίκησης προς τους υφισταμένους. Σε αυτήν την εξίσωση, όπου ο πολίτης και η κοινωνία θα έχουν επιτύχει τον επιδιωκόμενο βαθμό εμπιστοσύνης, η κοι­ νωνία ουσιαστικά θα εκπροσωπείται από το τοπικό αστυνομικό με τον οποίο ο εκάστοτε πολίτης θα δομεί την προσωπική του σχέση, με βάση την οποία θα εμπεδωθεί σε δεύτερο στάδιο και η με καλή έννοια δημοκρατική συμμετοχή (συμμετοχική αντε- γκληματική πολιτική) που αποσκοπεί σε επανόρθωση, σε βελτί­ ωση, σε προαγωγή της κοινής βάσης ανάπτυξης ενδιαφερόντων / συμφερόντων μέσα σε μία δικαιοκρατούμενη κοινωνία. Η συμμετοχή των πολιτών στον αγώνα καταπολέμησης κάθε παραβατικής συμπεριφοράς, κυρίως στον τομέα της πρόληψης, όπου μπορεί ευχερέστερα να αντιμετωπίσει τους παράγοντες της εγκληματογένεσης, κλιμακουμένης από μία άνευ διοικητικής άδειας οικονομική δραστηριότητα μέχρι τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, θα πραγματωθεί ιδίως με την εμπέδωση της εμπιστοσύνης, ένα στοίχημα που το ελληνικό κράτος έχει χάσει πολλά χρόνια τώρα σε όλα τα επίπεδα. Η Δημοτική - Τοπική Αστυνομία, είναι μία ευκαιρία ακό­ μη, ιδίως ενόψει της νωπής επανασύστασής της, η οποία θα πρέπει να αξιοποιηθεί για να διαχειριστεί το πρόβλημα της ανασφάλειας που νιώθει σήμερα ο πολίτης, να συμβάλλει στη δημιουργία κλίματος ασφαλούς διαβίωσης, αλληλεγγύης, κοι­ νωνικής ειρήνης και να καλύψει με επιτυχία το κενό, που εκ των πραγμάτων υπάρχει στη δράση της Δημόσιας Αστυνομίας, στις καθημερινές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται χρήσιμη η αξιοποίηση ειδικών επιστημόνων, όπως εγκλη ματολόγων, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, λόγω της πολυπλοκότητας του σύγχρονου εγκλήματος και των προβλημάτων κοινωνικού αποκλεισμού και οικονομικής κρί­ σης που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη Δημοκρατία. Το αν η ε ξέ λ ιξη των πραγμάτων θα βρεί τη Δημοτική Αστυνομία (μαζί με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη) σ' ένα Υπερ-υπουργείο Ασφάλειας ή το αν θα συγκροτηθεί ένα εθνικό δίκτυο Δ.Α. είναι κατ' εξοχήν πολιτικό ζήτημα, το οποίο δεν συνιστά μέρος του προβληματισμού μας. Ίσως σε μεταγενέστερο χρόνο επανέλθουμε επ' αυτού. ■ Το άρθρο έχει γ ρ α φ τείρ ε τη συνεργασία κα ι τη σύμφωνη γνώμη και των δύο συγγραφέων, αλλά την ευθύνη του πρώτου μ έρους φ έρ ει ο Γιάννης Πανούσης κα ι του δευτέρου μ έρους ο Βασίλης Μαστρογιόννης. Τα συμπε­ ράσματα είνα ι κοινά. Ολόκληρο το άρθρο έχει δημ οσιευτείστην Επιθεώρηση Δημοσίου - Δ ιοικητικού Δ ικαίου Τεύχος Δ 'Δεκέμ βριος 2017 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠ Ρ ΙΛ ΙΟ Σ 2018 I ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I 4 9