Τεύχος 2018 04 307

ΣΧΕΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ | Η κατασκευασμένη χαυτότητα/προφίλ του αστυνομικού, σε συνάρτηση με τις αλλαγές στον ποινικό κώδικα και την αντε- γκληματική πολιτική, άλλοτε πλήττεται σοβαρά από το στρες της επικίνδυνης καθημερινότητας κι άλλοτε τραυματίζεται διπλά (ως θύμα δολοφονικής επίθεσης ή ως κατηγορούμενος για υπέρβαση). Κρίσιμο ρόλο στην ψυχική ισορροπία και τη λει­ τουργική απόδοση του αστυνομικού στη δίωξη του εγκλήματος είναι η θεσμική νομιμοποίηση και η κοινωνική αποδοχή. Από τη δίκοπη θεωρία των broken windows, μηδενική ανοχή στους κινδύνους που απορρέουν από τους broken cops (ψυχολογικά διαλυμένους λόγω burn out αστυνομικούς), η απόσταση δεν είναι μεγάλη εάν η κοινωνία αδιαφορεί ή μόνον καταγγέλλει. Προσοχή όμως. Μολονότι η Αστυνομία εκφράζει τη δημό­ σια δύναμη και την έννομη βία και κατά συνέπεια υπάγεται ευθέως στην πολιτική εξουσία, δεν επιτρέπεται ο κάθε αστυ­ νομικός να εκλαμβάνει τον εαυτό του σαν'οιονεί-ηολιτικό', ο οποίος επιβάλλει την ιδεολογία του, αλλά οφείλει να υπηρετεί το κοινό και το δημόσιο συμφέρον. 0 αστυνομικός εφαρμόζει το Σύνταγμα καιτπ νομοθεσία και δεν υπακούει ατα κελεύσματα οποιοσδήποτε άρχουσας ελίτ, κινούμενος αυθαίρετα, αδιάκριτα, αναίτια βίαια. Η κοινωνική ειρήνη και η προστασία του πολίτη βασίζονται στις κυβερνητικές πολιτικές δημόσιας τάξης ,τα όρια όμως της διακριτικής ευχέρειας της Αστυνομίας πρέπει να είναι αυστηρά προσδιορισμένα. Σε κάθε περίπτωση, ο απαλλαγμένος από την ιδεοληψία των στερεοτύπων και των προκαταλήψεων αστυνομικός - φίλος του πολίτη μπορεί εύκολα να ενταχθεί στο σύγχρονο μοντέλο της κοινοτικής αστυνόμευσης. Στη λογική αναζήτησης εναλλακτικών μορφών αστυνό­ μευσης, ώστε αφενός να φύγει ένα μεγάλο βάρος τρεχουσών υποθέσεων από την Αστυνομία για ν' ασχοληθεί με τη σοβαρή εγκληματικότητα κι αφετέρου να δοκιμασθούν στην πράξη διαδικασίες κοινοτικής αστυνόμευσης, επελέγη ο θεσμός της Δημοτικής Αστυνομίας και του δημοτικού αστυνόμου. ΤΟΠΙΚΗ - ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ Η έννοια της Αστυνομικής Αρχής των Ελληνικών πόλεων διαμορφώθηκε κυρίως την εποχή που κυριάρχησε η ιδέα της ισότητας, των δικαιωμάτων και της κοινωνικής αλληλεγγύης, όπου δημιουργήθηκε το θετικό Δίκαιο και ετέθπσαν θεσμοί που καθό­ ριζαν τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων. Τότε έγινε κατανοητό ότι σε μία πολιτική κοινωνία το βασικό είναι η ισόρροπη και με αρετή ανεμπόδιστη διαβίωση «ήτοι το ευδαιμόνως ζην», αφού μόνον έτσι θα διευκολύνετο η ίδια πΠολιτεία να στραφεί προς τον πολι­ τισμό. την ανάπτυξη και την πνευματική, ηθική και υλική πρόοδο. Από το γεγονός αυτό προήλθε η ανάγκη του αμοιβαίου σεβασμού των θεσμοθετημένων δικαιωμάτων του ατόμου/ πολίτη, αφού μόνο μέσα από την ελεύθερη άσκηση αυτών θα εκπληρώνετο ο σκοπός της πολιτικής κοινωνίας. Η επί­ τευ ξη όμως αυτής τη κοινωνικής ισορροπίας θα μπορούσε οποτεδήποτε να ανακοπεί αφού θα προσέκρουε σε αντίθετες προς το δίκαιο ατομικές ή ομαδικές αντι-δράσεις. Γι' αυτό υπαγορεύθηκε από την ίδια την κοινωνία η λήψη ειδικής πρόνοιας, ώστε οι αντικρουόμενες απόψεις ή δράσεις ατό­ μων που θα προκαλούσαν κοινωνική ανωμαλία, να ρυθμί­ ζονται με βάση το σεβασμό των κανόνων του δικαίου και σε περίπτωση εκτροπής να αποδίδονται οι ανάλογες ευθύνες. Στη σύγχρονη εποχή η Αστυνομία του Δήμου αποτέλεσε μία αναγκαιότητα καθότι κρίθηκε ότι ο Δήμος θα πρέπει να έχει την ευθύνη αντιμετώπισης της τοπικής μικροεγκληματικότη- τας, λόγω της καλύτερης γνώσης των τοπικών προβλημάτων και της εγγύτητας που οδηγεί στην άμεση δράση των τοπικών Αστυνόμων και την αρτιότερη διαχείριση των μικροδιαφορών. Σε αντίθεση με τη Χώρα μας όπου, ο θεσμός της Δημο­ τικής Αστυνομίας αμφισβητήθηκε, καταργήθηκε, επανασυ- στάθηκε και σε κάθε περίπτωση εφαρμόζεται το μοντέλο της συμπληρωματικής δράσης της, σε σχέση με την εθνική δράση της ΕΛ.ΑΣ.. όπως τούτο εμφαίνεται και από την ειση­ γητική έκθεση του ν. 3731/2008 (όπως έχει τροποποιηθεί) στα περισσότερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιλαμβάνο­ νται το θεσμό της Δ.Α. ως έχοντα ευρείες αμιγώς αστυνομι­ κές αρμοδιότητες, οι οποίες ασκούνται σε τοπικό επίπεδο. Κατά τη γνώμη μας οι ακολουθούμενες πρακτικές και πολι­ τικές περί του ζητήματος της δημόσιας - τοπικής ασφάλειας και πρόληψης του εγκλήματος, πρέπει να ταυτίζονται με τις αρμοδι­ ότητες της Δημοτικής Αστυνομίας που περιορίζονται εντός των ορίων των δήμων ή των περιφερειών κατά περίπτωση, γιατί η κλασική αστυνομία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον φόβο που έχει διαπεράσει σήμερα τον κοινωνικό ιστό της σύγχρονης πόλης. Άλλωστε η έλλειψη ενός σαφούς περιγράμματος της ασφάλειας και της διαχείρισής της, δεν σημαίνει ότι αυτή δεν υπάρχει: είτε με αυτό είτε με άλλο όνομα. Υφίσταται λοιπόν ένα πραγματικό πρόβλημα ειρηνικής συμβίωσης στις μεγάλες πόλεις, το οποίο πρέπει να διαχειρισθεί ορθολογικό και αποτελεσματικά η εκάστοτε Πολιτεία. Ωστόσο, η δημιουργία ενός προβλήματος και η λύση του. θα εξαρτώνται πάντοτε από τα ειδικά χαρακτηριστικά της κάθε πόλης και κάθε συγκεκριμένης περιοχής, κι όχι τόσο από τα χαρακτηριστικά, που προσομοιάζουν στα γενικά προ­ βλήματα της κεντρικής διοίκησης, καθότι η κινητικότητα που παρατηρείται με τις εσω τερικές λειτουργίες της πόλης επι­ βεβαιώνει τη μεταβλητότητα και ρευστότητα των πραγμάτων, στα οποία η τοπική διοίκηση θα πρέπει να προσαρμόζεται και να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις με ταχύτητα. ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠ Ρ ΙΛ ΙΟ Σ 2018 I ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I 4 7