Τεύχος 2022 04 336

ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ “ Είμαι αθώα. Δεν έχω πειράξει κανένα παιδί. Ούτε προσπάθησα ποτέ να εκδικηθώ κανέναν.” διού είχε σκοτωθεί παλιότερα σε τροχαίο δυστύχημα, ενώ ο πατέρας του ήταν από τους πολύ καλούς και γνωστούς ποδο- ι σφαιριστές της ομάδας της Καβάλας, καθώς και εργολάβος οικοδομών. Το φοβερό έγκλημα έγινε λίγο πριν από τις εφτά το βράδυ την 19 Οκτωβρίου 1989 στην οδό Αρκαδίου, κοντά στο 16ο Δημοτικό Σχολείο της Μεταμόρφωσης Καβάλαζ. Μετά την επίθεση που δέχθηκε, το πα ιδ ί διακομίσθηκε στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο Καβάλας, όπου οι γιατροί αποφάνθηκαν ότι ο θάνατος του μαθητή Νίκου προήλθε από αιμορραγικό σοκ και καρδι- οαναπνευστική ανεπάρκεια. Η κηδεία έγινε την άλλη μέρα στις τρεις και μισή το απόγευμα, στην εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Καβάλας, παρουσία μεγάλου αριθμού συγγενών, φίλων και γνωστών της οικογένειας, εκπαιδευτικών, συμμαθητών του και περ ίοικων του συνοικισμού Βύρωνα. Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας και της κηδείας ήταν πρωτοφανείς σε συγκίνηση. Όπως δήλωσαν περίοικοι και γνωστοί της οικογένειας, ο πατέρας του άτυχου Νικολάκη ήταν άνθρωπος φιλήσυχος και αγαπητός, ο οποίος, μετά τον χαμό της γυναίκας του Αλεξάνδρας σε τροχαίο δυστύχημα, έχασε και το αγαπημένο του παιδί. Ας δούμε όμως πώς συνέβη το τραγικό περιστατικό, καθώς και όλες τις εξελίξεις μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Το καρτέρι έξω από το σχολείο Τα πρώτα επίσημα στοιχεία έδωσε ο τότε Αστυνομικός Διευθυντής Καβάλας Χρήστος Αδαμόπουλος, παρουσία του εισαγγελέα Θόδωρου Στρογγύλη. Σύμφωνα με τα στοιχεία λοιπόν, η φοιτήτρια είχε αγοράσει έναν μεγάλο σουγιά από κατάστημα της Καβάλας, και στη συνέχεια μετέβη στο συνοικισμό Μεταμόρφωση, όπου και περίμενε σε κάποια απόσταση να σχολάσει από το σχολείο ο Νικολάκης. Τον είδε να βγαίνει λίγο πριν τις εφτά το βράδυ, παρέα με έναν συμμαθητή του. Εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι ο δρόμος ήταν σχεδόν έρημος και ο φωτισμός ελλιπής, πετάχτηκε αστραπιαία ανάμεσα από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα, έπιασε με το αριστερό της χέρι τον μικρό από το κεφάλι και με τον σουγιά που κρατούσε στο δεξί τον χτύπησε δυνατά κάτω από το δεξιό του αυτί, αποκόπτοντάς του τις αρτηρίες. Στη συνέχεια παράτησε το θύμα της αιμόφυρτο, διήνυσε πεζή περίπου δύο χιλιόμετρα, και σε ένα κατάστημα στην άλλη άκρη της Καβάλας έπλυνε τα χέρια και τα ρούχα της, που ήταν γεμάτα αίματα. Ο καταστηματάρχης, που τη ρώτησε τι είχε συμβεί, έλαβε την εξής απάντηση: «Τσακώθηκα με έναν νεαρό». Στη συνέχεια, η Ανδρομάχη πέταξε τον σουγιά μέσα σε υπόνομο, ο οποίος βρέθηκε αργότερα από τους αστυνομικούς σχεδόν δίπλα στο κατάστημα. Το αίμα που είχε μείνει πάνω του προέκυψε από πρώτη ανάλυση ότι ήταν της ίδιας ομάδας αίματος με αυτή του μαθητή. Ο Αστυνομικός Διευθυντής χαρακτήρισε τη φοιτήτρια «θρασύτατο» πλάσμα, «πανέξυπνη» και «κυνικότατη». Η πο37

RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3