Τεύχος 2018 10 310

I ΚΟ ΙΝ Ω Ν ΙΚΟ κασίας λήψ ης αποφάσεων έ χ ε ι ω ς αποτέλεσμα το μοίρασμα όλων των ευθυνώ ν κα ι την ανοχή σ χετικά με τις προφανείς δ ιαφω νίες που μπ ορεί να προκύψουν. Μ ια δ ια δ ικασ ία συ­ να ισ θημα τική ς επ ικο ινω νία ς ο δ η γ εί σε συνα ίνεση κα ι α υξά ­ ν ε ι την πιθανότητα τη ς απόκτησης τη ν κα λύτερ η ς απόφασης. Ακόμα, ο Torrace διαπίστωσε ότι το επ ίπεδο ισχύς της ομάδας καθώς κα ι τη ς ιδ ιό τη τα ς των μελώ ν α υτής επ η ρ εά ζει σε κ α ­ θοριστικό βαθμό τη δια δ ικασ ία λήψ η ς μ ια ς απόφασης. Είναι χαρακτηρισ τικό ότι τα λιγό τερο ισχυρά μέλη επ έδ ειξα ν απρο­ θυμία να διαφω νήσουν με τα πιο ισχυρό μέλη κα ι αυτό επ ηρέ­ ασε αρνητικά την ποιότητα τω ν αποφάσεω ν που ελήφθησαν. Έ να ς ά λλος σ η μ α ντικό ς παράγοντας ε ίν α ι η α β εβ α ιό τη ­ τα μ ια ς κα τάσ τασης κα ι τω ν π ληροφ ορ ιώ ν ως προς αυτή. Η αβεβαιότητα έ χ ε ι μια ισχυρή σ υσ χέτιση μ ε τη ν παρούσα πο­ λ ιτικ ή συμπ ερ ιφ ορά στη δ ια δ ικ α σ ία λήψ η ς αποφάσ εω ν κα ι αυτό σ υ μ β α ίν ει επ ειδ ή η π ο λ ιτικ ή φ α ίν ε τα ι να επ η ρ ε ά ζε ι σε μεγάλο βαθμό τη δ ια δ ικ α σ ία λ ήψ η ς απόφασης (Torace, 1957). Η δ ιαφω νία κα ι ο φ ό β ο ς ε ίν α ι περισσότερο ή λιγό τερο σ υνηθισμένα σε μια ομάδα. Ένα άτομο δ ισ τά ζει να ε κ φ ρ ά - σ ει μπροστά από ένα μ έλο ς μια α ντίθ ετη γνώ μη με το φόβο τη ς υποτροπής της. Για παράδειγμα, ένα άτομο μ έλο ς μ ια ς ομάδας η οποία δ εν θα έ χ ε ι πλέον εξο υ σ ία πάνω του / της, τ ε ίν ε ι να ε ίν α ι πιο ε λ ε ύ θ ε ρ ο να ε κ φ ρ ά σ ε ι τις απ όψ εις του με μ εγα λύ τερ η α κ ρ ίβ εια . Οι Dean & S h a rfm a n (1992) δ ιαπ ί­ στωσαν ό τι τα απ ειλούμ ενα π εριβά λλοντα , η υψ η λή α β εβ α ι­ ότητα κ α ι ο ε ξω τερ ικ ό ς έλ εγ χ ο ς μ ειώ σ ο υ ν τον ορθολογισμό. Ως ε κ τούτου, σε ένα οργα νω τικό πλαίσιο, ο σ κόπ ελος τη ς λ ήψ η ς απόφασης πρέπ ει να α ντιμ ετω π ισ τεί μ ε π λήρ εις κα ι α κ ρ ιβ ε ίς π ληροφ ορ ίες. Κ α ι αυτό γ ια τί «ασ ύ μμ ετρ ες πληρο­ φ ορ ίες» - που δ ε ίχ ν ε ι πόσο ελλιπ ή ς κ α ι α νεπαρκής μια πλη­ ροφ ορία ε ίν α ι - οδ η γο ύ ν σε α δ ύ να μ ες απ οφ άσ εις κ α ι λά θο ς επ ιλο γές. 0 R a ja g o p a la n (1993) υπ οσ τή ρ ιξε ό τι ο βαθμός π ερ ιβ α λλο ντική ς πολυπ λοκότητας στο π ερ ιβά λλο ν λ ε ιτο υ ρ ­ γία ς μ ια ς επ ιχ είρ ησ η ς π ρο κα λεί επ ιπ τώ σ εις άμεσα στο ποσό κ α ι το είδ ο ς των π ληροφ ορ ιώ ν που πρέπ ει να λαμβά νο ντα ι υπόψη, (π.χ. π ερ ιβ α λλο ντική ετερ ο γ έν ε ια , S chw e n k. 1998). Ωστόσο, ακόμη κα ι με α ξιόπ ισ τες κα ι α κ ρ ιβ είς πληροφο­ ρίες, ο ιθύνω ν νους θα πρέπει να έ χ ε ι απ ο τελεσμα τικές δ ε ­ ξιό τη τες επ ίλυσης προβλημάτων κ α ι ικα νό τη τες λήψ η ς απο­ φάσεων, προκειμένου να κα τα λή ξει σε α ξιόπ ιστες αποφάσεις σ χετικά με τα κα θημ ερ ινά προβλήματα κ α ι ζητήματα (B ruine de B ruin, P a rk e r 2007). Σε συνέχεια , η βεβα ιότητα της α ξί­ ας των πληροφοριών, το δ ικα ίω μα για σχόλια κατά την λήψη των αποφάσεων (G arling κα ι Ρωμανός 1997, K ohm enan κα ι T ue rsky 1979) κα ι η γνώση (Horn, 1961) αυξάνουν την α ξιοπ ι­ στία κα ι την εμπ ιστοσύνη τη ς δ ια δ ικασ ία ς λήψ ης αποφάσεων, προκειμ ένου να ε ξ α χ θ ε ί το κα λύτερο αποτέλεσμα. Τέλος, η αποκέντρωση είν α ι μια μεταβλητή που μπορεί να επ ηρ εάσ ει τη λήψ η αποφάσεω ν κατά τη δ ιάρ κεια τη ς ροής των πληροφοριών. (Bower, 1970, M iller, 1987). Σ υ γ κ ε κ ρ ιμ έ­ να, σε μια κεντρ ική επ ιχ είρ ησ η όλα τα δ ιαφ ο ρ ετικά επίπεδα δ ια χ είρ ισ η ς πρέπει να ανταλλάσσουν κα ι να ερ μ η νεύου ν τις π ληροφ ορίες που προέρχονται από τα χαμηλότερα οργανωτι­ κά επίπεδα. Οι Wong, O rm isto n & Tetlock (2011) διαπίστωσαν ό τι π ερισσότερο απ οκεντρω μ ένες επ ιχ ειρ ή σ εις έχου ν υψ η ­ λότερα επ ίπ εδα ετα ιρ ικ ή ς κο ινω νική ς επ ίδοσης σε σύγκριση με ε κ ε ίν ε ς που ε ίν α ι πιο σ υγκεντρω τικές. ■ Βιβλιογραφία • Abatecola G„ Mandarelli G.. Poggesi S.. (2013). The personality factor How top management teams make decisions. A literature review vol 17 pg 1073-1100. • Akyurek C., Sawalha R„ Ide S„ (2015). Factors affecting the decision making process in health care institutions. Academy of Management Journal vol. 14. • Beal D.. Cohen R.. Burke M„ (2003), Cohesion and Performance in Groups: A Meta-Analytic Clarification of Construct Relations. Journal of Applied Psychology, vol 88 pg 989-1004. • Bodur H.. Brinberg D., Coupey E„ (2000), Belief, affect and attitude models of the determ inants of attitude, Journal of consumer psychology vol.9 pg 17-28. • Branson L. Steele N. Sung CH (2010) Differences in the decision making of constructively styled virtual and face to face teams regarding performance appraisal. International Journal of Business and Public Administration, Volume 7. Number 2, Fall 2010 ► Ολόκληρη η βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε απότο συγγραφέα βρίσκεται στο περιοδικό "Αστυνομική Ανασκόπηση" και είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου. 8 0 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2018