Τεύχος 2018 10 310
I ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΒΑΘΙΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ oiPi^ec τ ο υ Π Ρ Ο Ο Τ Χ Τ Η Χ Γ Ι Ο Υ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Η χ ρ ισ τια νική θρ ησ κεία απ ο τελεί αναπόσπαστο κ ο μ μ ά τι τη ς ισ τορ ία ς του λα ού μας. παράδοση η οποία εν πολλοίς κ α θ ιε ρ ώ θ η κ ε κατά την π ερίοδο τη ς Β υ ζα ντι νή ς Α υτο κρα τορ ία ς. Μ ε δ εδ ο μ ένο ότι ο ρόλος τη ς θ ρ η σ κ εία ς υπ ήρξε α ν έκ α θεν ό χι μόνο σημα ντικό ς, αλλά π ολλές φ ο ρ ές κα ι κ α θ ο ρ ι σ τικός για τη σύσταση κα ι λ ειτο υ ρ γ ία των κοινωνιώ ν, είν α ι α ναμ ενό μ ενο κ α ι στην ε ξ ε λ λ ιν ισ μ έ ν η Α να το λική Ρω μα ϊκή Α υτοκρα τορ ία , η δ υ να μ ική τη ς θ ρ η σ κ εία ς να β ρ ίσ κ ετα ι ανά μεσα στους παράγοντες που καθόρισαν, ως ένα βαθμό, τόσο τη φ υσ ιο γνω μ ία των υπηκόω ν της. όσο κα ι τη φ ύσ η των θ ε σμών του κράτους, Η συμβολή του χρ ισ τια νισ μ ού σ τις δομ ές του β υ ζα ντινού κόσ μου ε ίν α ι εμ φ α ν ή ς κ α ι στην περίπ τω ση του βυζα ντινού στρατού, που τό τε κ α τε ίχ ε τη θέση τόσο των σύγχρονω ν ενόπ λω ν δ υ νάμ εω ν όσο κ α ι τω ν σωμάτων ασφα λεία ς, κα θώ ς ο ι ρ ό λο ι α υτο ί δ εν ήταν α κόμ η δ ια κρ ιτο ί. Τα ε κ τ ε λ ε σ τ ι κ ά ό ρ γ α ν α τ η ς β υ ζ α ν τ ιν ή ς ε π ο χ ή ς , α ν α λ α μ β ά ν ο υ ν υ π η ρ ε σ ίε ς α π ό τ ο ν α υ τ ο κ ρ ά τ ο ρ α κ α ι γ ια τ η ν π ισ τ ή τ ή ρ η σ ή τ ο υ ς ο μ ν ύ ο υ ν ε ι ς τ ο ν θ ε ό ν , ε ι ς τ α ά γ ια α υ τ ο ύ ε υ α γ γ έ λ ια . ε ι ς τ ο ν τ ίμ ιο ν κ α ι ζ ω ο π ο ιό ν σ τα υ ρ ό ν , ε ι ς τ η ν υ π ε - ρ α γ ία ν δ έ σ π ο ιν α ν Θ ε ο τ ό κ ο ν τ η ν Ο δ η γ η τ ρ ία ν κ α ι ε ι ς π ά ν τ α ς τ ο υ ς α γ ίο υ ς . 0 ίδ ιο ς ο Β υ ζα ν τιν ό ς α υ το κ ρ ά το ρ α ς ε ίν α ι η υπ έρτατη πηγή κ ά θ ε ε ξ ο υ σ ία ς στη Β υ ζα ν τιν ή α υ το κ ρ α το ρ ία . Ε ίνα ι ταυτόχρονα σ τρ α τιω τικό ς αρχηγός, π ολέμαρ χος αλλά κα ι αρχηγός τη ς Ε κκλησ ία ς. Έ τσι, ε ν τετα λ μ έν ο ς από το Θεό να βασ ιλεύσ ει ως «ελέω Θεού» ηγεμόνας, επαγρυπ νεί κ α ι υπη ρ ε τε ί τα σ υμφ έρο ντα του λαού μέσω τη ς Θ εία ς Πρόνοιας. Ε ίνα ι η εποχή όπου ο σ τρατός λ ε ιτο υ ρ γ ε ί ω ς το α π ο κλει σ τικό ε κ λ ε κ το ρ ικ ό σώμα, το οποίο δ ια τη ρ ε ί τη ν παράδοση του «στρατιώτη αυτοκράτορα». Ό πω ς π ρο κύπ τει λοιπόν, κατά τη βυ ζα ντινή εποχή, οπότε κ α ι ο ελλη νισ μ ό ς α ρ χ ίζει να τα υ τίζ ε τα ι μ ε το χρ ισ τια νισ μό , χ τίζ ε τα ι κ α ι η σχέση που ενώ ν ε ι τη θ ρ η σ κεία μας κ α ι τις τ ά ξ ε ις τω ν ενόπ λω ν κα ι η οποία σ υ ν ε χ ίζ ε ι ως τις μ έ ρ ες μας. Οι Έ νοπ λες Δ υ ν ά μ εις κ α ι τα Σώματα Α σ φ α λ εία ς του σύγ χρονου ελ λ η ν ικ ο ύ κρ ά το υς σ υ ν εχ ίζο ν τα ς τη ν παράδοση α ι ώνων έχ ο υ ν το υ ς Ά γ ιο υ ς προστάτες τους. Α γίους, ο ι οποίοι κ α ι ο ι ίδ ιο ι υπήρξαν σ τρ α τιω τικ ο ί επ ί Β υζαντίου. Στην Α σ τυνομ ία προστάτης κ α ι αρωγός ε ίν α ι ο Ά γ ιο ς Α ρ τέμ ιο ς. 0 οποίος έζη σ ε τον 4° αιώ να μ.Χ.. Υπήρξε σ τρ α τιω τι κό ς με βαθιά χ ρ ισ τια ν ικ ή πίστη κ α ι ερ γά σ θ η κε μ ε πάθος για την ειρή νη , την ευ νομ ία , την ε λ ε υ θ ερ ία κα ι την ασφ ά λεια των πολιτών χω ρ ίς υπ ο χω ρ ήσ εις κ α ι σ υμβ ιβασμού ς. 0 Μ έγας Κω νσταντίνος εκτιμώ ντα ς το ήθος κα ι τις αρετές του, τον δ ιό ρ ισ ε Α νώ τερο Δ ιο ικ η τή σε δ ιά φ ο ρ ες π εριοχές του Βυζαντίου. Έ φ ε ρ ε τα α ξιώ μα τα του Δ ο ύ κα κ α ι Α υγουσ τά - λιου. ιδ ιό τη τες που α ντισ το ιχο ύν σ ε κα θή κο ντα σύγχρονου Γενικού Α σ τυ νο μ ικο ύ Δ ιευ θ υ ντο ύ . Η φ ύση τη ς « ασ τυ νο μ ική ς» ερ γα σ ία ς του Α γίου, ήταν κα ι αυτή που σ υ νέβ α λε στην α να κή ρ υ ξη του ως προστάτη του Σώματος. 0 άρ χοντα ς Α ρ τέ μ ιο ς μ α ρ τύ ρ η σ ε επ ί τω ν η μ ερώ ν του αυτοκρά τορα Ιουλιανού. 0 γ ιο ς κ α ι δ ιά δ ο χο ς του Μ εγάλου 0ΝαόςτουΑγίουΑρτεμίου στηνΜύκονο 1 1 8 I ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2018
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3