ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ε. με την απειλή της Δημόσιας υγείας εξ αιτίας εισαγωγής ανεξέλεγκτα από χώρες με χαμηλούς υγειονομικούς δείκτες, ατόμων που είναι φορείς αγνώστων νοσημάτων ή γνωστών που είχαν εκλείψει από μακροτάτου χρόνου. Προϋπόθεση για μια Χώρα ώστε να αντιμετωπίσει με επιτυχία μια υβοιδική καμπάνια εναντίον της, είναι να έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα. Η Ανθεκτικότητα ορίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2017) ως: • η προσαρμοστικότητα των κρατών, των κοινωνιών, των κοινοτήτων και των πολιτών στις πολιτικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές, δημογραφικές ή κοινωνικές πιέσεις (...) η ικανότητα ενός κράτους - ενόψει σημαντικών πιέσεων για την οικοδόμηση, τη διατήρηση ή την αποκατάσταση των βασικών λειτουργιών του και τη βασική κοινωνική και πολιτική συνοχή (...) • η ικανότητα των κοινωνιών, των κοινοτήτων και των ατόμων να διαχειρίζονται ευκαιρίες και κινδύνους με ειρηνικό και σταθερό τρόπο και να δημιουργούν, να διατηρούν ή να αποκαθι- στούν τα μέσα διαβίωσης σε περίπτωση σοβαρών πιέσεων. Οι υβριδικές απειλές αποσκοπούν στην εκμετάλλευση των τρωτών σημείων μιας χώρας και συχνά προσπαθούν να υπονομεύσουν τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αξίες και ελευθερίες αυτής. Οι βασικές προκλήσεις που εντοπίζουμε στο πλαίσιο αντιμετώπισής τους είναι οι παρακάτω: • Το ζήτημα της έγκαιρης προ-ανίχνευσης που αποτελεί μια εκφρασμένη ανάγκη των κρατών μελών να εντοπίσουν την Υβριδική δραστηριότητα νωρίς κατά τη διάρκεια της αρχικής της φάσης προετοιμασίας. • Το ζήτημα της αναγνώρισης και εντοπισμού του φαινομένου όταν αυτό συμβαίνει. Προσδιορισμός δηλαδή εάν λαμβάνει χώρα μια υβριδική επιχείρηση ή αν είναι απλώς ένα μεμονωμένο γεγονός (κυβερνοχώρος, τρομοκρατία κ.λπ.). • Το ζήτημα της απόδοσης ευθύνης (attribution), ποιος είναι ο υπεύθυνος δηλαδή και ποιοι οι ΑΝΣΚ του. Αυτό το ζήτημα αποτελεί την δυσκολότερη πρόκληση από όλες καθώς συχνά ο ιθύνων νους και οι εκτελεστικοί βραχίονες των υβριδικών επιχειρήσεων δεν είναι πάντα ευχερώς διακριτά. • Το ζήτημα της αύξησης της συνεργασίας και του συντονισμού στον τομέα της ασφάλειας, φέρνοντας πιο κοντά την δραστηριότητα, όλων των φορέων και υπηρεσιών αντιπαλεύοντας την τάση απομόνωσης, ιδιοκτησιακής λογικής και μη διαμοι- ρασυού της πληροφορίας (siloattitude). • Το ζήτημα της αποτελεσματικής διαχείρισης κρίσεων με την καθιέρωση μεθόδων και εργαλείων για την αντιμετώπιση πανευρωπαϊκών κρίσεων. Το ζήτημα της αύξησης της επίγνωσης και της ευαισθητοποίη- σης σε στρατηγικό, τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Τούτων λεχθέντων, οι υβριδικές απειλές αποτελούν μια πολυδιάστατη πρόκληση για την εθνική ασφάλεια και απαιτούν συντονισμένη ανταπόκριση από διάφορους κρατικούς φορείς, με τις αστυνομικές αρχές, και ιδιαίτερα την Αστυνομία, να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανίχνευση, πρόληψη και αντιμετώπιση. Ο σύνθετος συνδυασμός συμβατικών και μη συμβατικών τακτικών που χρησιμοποιούνται στον υβριδικό πόλεμο απαιτεί μια λεπτομερή κατανόηση του τοπίου των απειλών και την προσαρμογή των στρατηγικών και δυνατοτήτων της Αστυνομίας (Hedling, 2025). HYBRID THREATS POLICE Οι υβριδικές απειλές στην πράξη επί του πεδίου, θολώνουν τα όρια μεταξύ ειρήνης και πολέμου, χρησιμοποιώντας τακτικές κάτω από το όριο της συμβατικής σύρραξης, όπως εκστρατείες παραπληροφόρησης, κυβερνοεπιθέσεις, οικονομικές πιέσεις και την εκμετάλλευση κοινωνικών διαιρέσεων (New Hybrid Threats, 2021). Παράλληλα η εργαλειοποίηση τόσο του Διεθνούς Δικαίου αλλά και ιδιαιτέρως των παράνομων μετανα- στευτικών ροών, καλούν την Αστυνομία να αναλάβει νέους ρόλους και καινούργιες αποστολές. Αυτό αντιμετωπίστηκε με εξαιρετική επιτυχία στην Ελλάδα από την ΕΛΑΣ κατά την τελευταία μεγάλη κρίση στον Έβρο. Οι αστυνομικές αρχές πρέπει να εξελιχθούν για να ανταποκριθούν σε αυτές τις προκλήσεις (Zlopometal., 2021). Ο ρόλος της Αστυνομίας στην αντιμετώπιση των υβριδικών απειλών ξεκινά από την έγκαιρη ανίχνευση και τη συλλογή πληροφοριών (Rauta, 2025). Αυτό περιλαμβάνει την παρακολούθηση φυσικών και ψηφιακών χώρων για ενδείξεις ριζοσπα- 41
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3