ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο Αστυνόμος Α' της Ελληνικής Αστυνομίας Δημήτρης Τριανταφυλλής μιλάει στην «Αστυνομική Ανασκόπηση» Του Αρχ/κα Βρυώνη Θεόφιλου Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με τα μετάλλια, τις διακρίσεις και τα ρεκόρ. Ο Δημήτρης Τριανταφύλλης, ο «top gun» του Ελληνικού καράτε, υπήρξε ο πρώτος Έλληνας καρατέκα ο οποίος κατέκτησε χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών το 2005 στην Τενερίφη. Από εκεί ξεκίνησε να εμπλουτίζει την τροπαιοθήκη του την οποία κοσμούν: ένα χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα, ένα χρυσό και ένα ασημένιο σε Παγκόσμιους αγώνες (World Games), 5 χρυσά, 4 ασημένια και 4 χάλκινα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Αήττητος πρωταθλητής σε πανελλήνιο επίπεδο. Πολλά χρόνια χρυσός Βαλκανιονίκης και Μεσογειονί- κης. Είναι ο μοναδικός Έλληνας καρατέκα που ήταν ταυτόχρονα εν ενεργεία πρωταθλητής Κόσμου και Ευρώπης στα -67κ. το 2010. Επίσης, κατέχει τα περισσότερα χρυσά μετάλλια και είναι ο μοναδικός που έχει κατακτήσει πρώτη θέση σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας καράτε (Παγκόσμια, Ευρωπαϊκά, World Games). Όπως είναι λογικό, καθιερώθηκε επί σειρά ετών στο Νο1 στην κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καράτε. Ο συντάκτης του περιοδικού μας «Αστυνομική Ανασκόπηση» απηύθυνε ερωτήσεις στον πρωταθλητή μας Αστυνόμο Α’ Δημή- τρη Τριανταφύλλη. Πότε πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το καράτε; Είχα περάσει από αρκετά αθλήματα πρωταγωνιστώντας σε πολλά από αυτά. Ένας φίλος μου από το σχολείο που έτυχε να είναι ανιψιός του δασκάλου μου, Άρη Κραββαρίτη, είχε ήδη μιλήσει για εμένα και για τα χαρακτηριστικά που με διέκριναν και έτσι ένα απόγευμα πήγα για δοκιμαστικό. Ενθουσιασμένος λοιπόν από τον δάσκαλο, το περιβάλλον και το επίπεδο του συλλόγου, ξεκίνησα το δρόμο μου στο καράτε, σοβαρά από την πρώτη κιόλας ημέρα. Άλλωστε έτσι ήμουν από παιδί. Έβαζα τον εαυτό μου σε έναν συνεχόμενο αγώνα αυτο- βελτίωσης. Εάν δεν είχα στόχους και προκλήσεις ήταν σαν να μην κάνω τίποτα. Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου; Καλύτερη στιγμή στην καριέρα μου αλλά και δικαίωση, ήταν το 2010 στο Βελιγράδι όταν στέφθηκα χρυσός παγκόσμιος πρωταθλητής. Την ίδια χρονιά ήμουν και πρωταθλητής Ευρώπης, κάτι εξαιρετικά σπάνιο σε διεθνές επίπεδο. Διαχρονικά για κάθε αθλητή, οι χειρότερες στιγμές είναι οι τραυματισμοί. Να φανταστείς ότι σε όλη αυτή τη διαδρομή, μπαινόβγαινα στα χειρουργεία, έχοντας τρεις σοβαρές επεμβάσεις στα γόνατά μου που μου στέρησαν ακόμα περισσότερες διακρίσεις. Τι χρειάζεται κανείς για να φτάσει σε υψηλό επίπεδο; Χρειάζεται υπομονή, επιμονή, αυταπάρνηση και να έχει στόχο, 64
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3