ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΩΡΕΣ 1 2 3 4 5 6 7 8 1 2 ■ 3 ■ 4 ■ ■ 5 ■ 6 ■ 7 ■ 8 Γιατί το λέμε έτσι; «Πέτυχε Λαβράκι» Έκανε δηλαδή δημοσιογραφική επιτυχία. Πέτυχε σπουδαία είδηση. Η φράση αυτή προέρχεται από το ψάρι λαβράκι (λάβραξ.ι, που είναι ένα από τα πάρα πολύ νόστιμα και όμορφα ψάρια της θάλασσας που δεν είναι εύκολο το πιάσιμο του. Ψαρεύεται με την καθετήιπιο εύκολα στα θολά νερά. Υπάρχουν επίσης οι φράσεις «Αυτό είναι λαβράκι», όταν θέλουμε να πούμε ότι κάτι είναι όμορφο. Τη φράση αυτή τη χρησιμοποιούμε όταν έχουμε μία σημαντική επιτυχία σε κάτι που ερευνούμε: Π.χ. Η Αστυνομία έπιασε λαυράκι. Δηλαδή έπιασε κάποιον κλέφτη που αναζητούσε επί πολύ μεγάλο διάστημα. Πηγή: «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» του Τάκη Να- τσούλη, εκδόσεις Σμυρνιωτάκη ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ 1. Πλέγμα από καλάμια για διάφορες χρήσεις. 2. Γνήσιοι... για τον Χίτλερ — Τα έχει ο... νόμος. 3. Χτύπος... ρολογιού — Του άσου χάνει μόνο από το φλος. 4. Γαλλική αθλητική εφημερίδα. 5. Άλογο, κατάλληλο για ιππασία — Αρχαίων... ναυτία. 6. Έτσι καταλήγει ο... κακός — Αρχαίος λαός της Βοιωτίας. 7. Κεραία πλοίου — Οπτικές... κολόνες. 8. Αυτά που γίνονται με ομόνοια και αγάπη. ΚΑΘΕΤΑ 1. Εχθρική εκδήλωση. 2. Ώστε, επομένως — Έγραψε τον «Πατάτα». 3. Είναι και το ροσόλι — Αθόρυβοι... νόμοι. 4. Ακέφαλος... Π.Α.Ο. — Κωμόπολη της Πελοποννήσου στον Κορινθιακό. 5.... Ρουρκ: ηθοποιός — Οργανισμός για... ναυάγια (αρχικά). 6. Όλο (αρχ.). 7. Μονάδα της φυσικής — Παλιός νεανικός χορός. 8. Τίτλος ελληνικής εφημερίδας. Πηγή: istavrolexo.gr Η γλώσσα μας Δικλίδα ή δικλείδα; Το δικλίδα ετυμολογικά ανάγεται στο αρχ. Δικλίς που συνδέεται με το: ρήμα κλίνω και σημαίνει τη «δίφυλλη πόρτα» άρα τη στερεή, τη δυνατή, την απαραβίαστη θύρα. Δεν έχει σχέση με το ρήμα κλείνω, αλλά με το κλίνω, γι' αυτό και γράφεται με «ι». Ωστόσο παραδίδεται και το δίκλεις (από τον Ιπποκράτη) που σημαίνει τον «διπλοκλεισμένο». Η λέξη αυτή αν έχει διασωθεί σωστά θα έδινε το δικλείδα (με τον τόνο στην προπαραλήγουσα), που δεν υπάρχει. Άρα είναι ασφαλέστερο να ακολουθήσουμε την παραδεδομένη λέξη δικλίδα, ορθογρα- φημένη με «ι». Πηγή: Λεξικό της Ν. Ελληνικής Γλώσσας, του Καθηγητή Γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη. 120
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3