Τεύχος 2024 12 346

ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ «0 πατέρας της πιστεύει ότι είμαι μπράβος και η μητέρα της δεν με θέλει, γιατί είμαι ακόμα σε διάσταση με την πρώην σύζυγο και υπάρχει ένα παιδί». του αυστηρές αρχές, η πράξη της κόρης του ήταν ασυγχώρητη. 'Οφείλε να έχει την άδειά του και αν δεν την έδινε, όφειλε να υπακούσει. Αυτό ήταν το φυσιολογικό για τον Άκη Πάνου και το απολύτως απαράδεκτο για την κόρη του. Λίγο αργότερα, λάδι στη φωτιά έριξε η εμφάνιση του συντρόφου της Ελευθερίας στην τηλεόραση. Ο Γιαλαμάς εμφανίστηκε με γυρισμένη την πλάτη για να απαντήσει στις κατηγορίες του προσβεβλημένου πατέρα. «Ο πατέρας της πιστεύει ότι είμαι μπράβος και η μητέρα της δεν με θέλει, γιατί είμαι ακόμα σε διάσταση με την πρώην σύζυγο και υπάρχει ένα παιδί» είπε, εκνευρίζοντας ακόμα περισσότερο τον Πάνου. Τελικά, η 19χρονη Ελευθερία Πάνου επέστρεψε στην οικογένειά της, αλλά δεν διέκοψε της σχέση της με τον 30χρονο Σωτήρη. Η δολοφονία Οι σχέσεις της Ελευθερίας με τον πατέρα της είχαν πλέον δι- αταραχτεί ανεπανόρθωτα, αλλά οι δυο τους προσπάθησαν να κρατήσουν μια ισορροπία μεταξύ τους. Μια αναπάντεχη επίσκεψη του Γιαλαμά στο σπίτι της οικογένειας θα αποβεί μοιραία. Την 1 η Αυγούστου του 1997, ο Σωτήρης επισκέφθηκε τον Πάνου στο σπίτι του στην Ξάνθη με στόχο να λήξει η παρεξήγηση. Πίστευε ότι θα μπορούσαν να τα βρουν σαν άνδρες και να πείσει τον Πάνου για τις ειλικρινείς του προθέσεις. Ο συνθέτης όμως, εγκλωβισμένος στις αξίες μιας άλλης εποχής, ξεπέ- ρασε τα όρια ακόμη και των δικών του αρχών. Έχασε την ψυχραιμία του και ερμήνευσε με ένα δικό του υπερβολικό τρόπο την κίνηση του Γιαλαμά. Θεώρησε μεγάλη προσβολή την εμφάνιση του «αγαπητικού» της κόρης του μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Αποφάσισε να λύσει το ζήτημα με τον δικό του κώδικα τιμής. Άρπαξε το 45αρι που κρατούσε ως ενθύμιο από το Ναυτικό και πυροβόλησε θανάσιμα, τρεις φορές, τον Γιαλαμά. Μάλιστα, η μία σφαίρα βρήκε το θύμα στο πρόσωπο. Μάρτυρες της συνάντησης, που κατέληξε σε τραγωδία, ήταν η γυναίκα, η κόρη, αλλά και ο μικρός γιος του Πάνου. Η δίκη Η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης και ο συνθέτης για αυτήν του την πράξη καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη χωρίς να του αναγνωριστεί ο πρότερος έντιμος βίος. Μάρτυρες υπεράσπισης όπως ο στιχουργός Μανώλης Ρασούλης και ο Στέλιος Ελληνιάδης είχαν προτείνει να του αναγνωριστεί η αναμφισβήτητη πολιτισμική του προσφορά. Από τις φυλακές της Κομοτηνής μεταφέρθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού και αμέσως μετά στο Τζάνειο νοσοκομείο όπου διάγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο. Το χειμώνα του 1999 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβασή και αποφυλακίστηκε λόγω της ανήκεστου βλάβης της υγείας του. Έφυγε από τη ζωή στις 7 Απριλίου του 2000 στο Ευγενίδειο Θεραπευτήριο αφήνοντας πίσω του βαριά κληρονομιά. Στις 10 Απριλίου του 2000 κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο Καλλιθέας. Πηγές: Μηχανή του χρόνου, lifo 79

RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3