ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ Αστυνομικός της ομάδας ΔΙ.ΑΣ σώζει 3 ανθρώπινες ζωές και 1 κατοικίδιο από φλέγόμενη πολυκατοικία Του Αρχ/κα Βρυώνη Θεόφιλου Η εκπαίδευση ενός Αστυνομικού, η αποφασιστικότητα του και η άμεση επέμβασή του καθορίζουν το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Ένας Αστυνομικός συχνά βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες καταστάσεις και οφείλει να αποφασίσει αστραπιαία. Η απόφασή του μπορεί να αποβεί ολέθρια ή σωτήρια για μια ανθρώπινη ζωή. Ο ρόλος, η δράση, της Ελληνικής Αστυνομίας και των συναδέλφων μας, αποτελούν αρωγό και στήριγμα του κοινωνικού συνόλου, προστατεύοντας και διαφυλάττοντας τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών της χώρας μας. Οι Αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., αψηφώντας τον άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους, επιδεικνύοντας ηρωισμό, υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού και εξωπραγματικού φρονήματος, κατάφεραν με αστραπιαίες κινήσεις μέσα σε ένα εφιαλτικά φλέγόμενο περιβάλλον να επέμβουν αποτελεσματικά και να σώσουν την ζωές των ανθρώπων που βρίσκονταν σε κίνδυνο. Χαρακτηριστική ήταν η μαρτυρία του συναδέλφου Ε.Φ. Αντωνάκη Γεώργιου: Την Τρίτη 09/07/24 βρισκόμουν σε διατεταγμένη υπηρεσία κατά το ωράριο 13:00-19:00. Την 15:42 ώρα λάβαμε σήμα από το Κέντρο Άμεσης Δράσης για πυρκαγιά σε πολυκατοικία στην διεύθυνση Ίμβρου αρ. 13 στη Νίκαια Αττικής. Μεταβήκαμε στο σημείο την 15:45 ώρα, όπου προ της αφίξεώς μας ενεργούσε η Πυροσβεστική Υπηρεσία. Πιο συγκεκριμένα, είχε ξεσπάσει φωτιά στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας και οι φλόγες σε συνδυασμό με τον αποπνικτικό καπνό, τύλιγαν και τους πάνω ορόφους. Οι συνάδελφοί μου και εγώ άμεσα αντιληφθήκαμε ότι στο διαμέρισμα βρίσκονται συνάνθρωποί μας που, λόγω του πυκνού καπνού και της περιορισμένης ορατότητας, δεν γνωρίζαμε τον αριθμό τους. Το μόνο που μπορέσαμε να αντιληφθούμε ήταν μια γυναίκα πανικόβλητη, να βρίσκεται στον πάνω όροφο και κλαίγοντας να μας ενημερώνει πως βρισκόταν με το παιδί της, την μητέρα της, καθώς και το κατοικίδιο σκυλί της. Αρχικά, εισήλθαμε στη διπλανή πολυκατοικία ανοίγοντας διαμερίσματα με τη συγκατάθεση των ενοίκων τους, ώστε να βρούμε τρόπο να μεταβούμε στο φλέγόμενο διαμέρισμα δίχως όμως να καταφέρουμε να πλησιάσουμε αρκετά. Στη συνεχεία, προσπαθώντας να βρω το πιο πρόσφορο και άμεσο τρόπο, να βρεθώ όσο το δυνατόν πιο κοντά σε αυτούς, κατάφερα να εισέλθω μόνος μου από μια παρακείμενη πολυκατοικία, ανεβαίνοντας στη ταράτσα της φλέγόμενης πολυκατοικίας, όμως οι συνθήκες από τον αποπνικτικό καπνό ήταν ανυπόφορες. Δεν υπήρχε απολύτως καμία ορατότητα και δυσκολευόμουν να πάρω ανάσα, παρουσίασα ζάλη, πονοκέφαλο, οφθαλμική καταρροή, δύσπνοια και δυσφορία. Προκειμένου να μην λιποθυμήσω, έβρεχα τα μάτια μου και το προστατευτικό "full face" που φορούσα, συνετέλεσαν ώστε να «κερδίζω» περισσότερο οξυγόνο για να μπορώ να βρίσκομαι περισσότερη ώρα στο φλέγόμενο κτίριο και να αναζητήσω τα άτομα. Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος εκείνη την ημέρα ήταν στους 39° βαθμούς Κελσίου υπό σκιά. Στο μέρος που επιχειρούσα η θερμοκρασία ξεπερνούσε τους 65° Κελσίου λόγω της πυρκαγιάς. Μετά από πολλές προσπάθειες κατάφερα να τους εντοπίσω στον 4ο όροφο και πιο συγκεκριμένα, εντόπισα δύο γυναίκες ηλικίας 64 και 43 ετών, ένα δεκαεπτάχρονο αγόρι και ένα κατοικίδιο σκυλί. Τα άτομα αυτά βρίσκονταν σε κατάσταση έντονου πανικού. Προφανώς παρέμειναν μέσα γιατί είχαν εγκλωβιστεί από τις φλόγες και τον πυκνό καπνό. Δεδομένου του γεγονότος ότι επρόκειτο άμεσα να θανατωθούν από τις αναθυμιάσεις και τον αποπνικτικό καπνό, τράβηξα με σφοδρότητα τους συνανθρώπους μας και τους οδήγησα στην ταράτσα της παρακείμενης πολυκατοικίας όπου πλέον ήταν ασφαλείς. Το ίδιο πράξαμε και για το κατοικίδιο σκυλί με τη βοήθεια συναδέλφων και τελικά καταφέραμε και τους οδηγήσαμε με ασφάλεια στο σημείο που περίμενε σταθμός του ΕΚΑΒ και τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. 48
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3