Τεύχος 2024 04 342

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΩΝ Αστυνομικό Τμήμα Μεγίστης Το Αστυνομικό Τμήμα Μεγίστης υπάγεται στην A' Διεύθυνση Αστυνομίας Δωδεκανήσου, της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Νοτίου Αιγαίου. Είναι Τμήμα μικτής αρμοδιότητας που ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, αμέσως μετά την απελευθέρωση της νήσου από την ιταλική κατοχή το 1948. Το Καστελλόριζο ή επισήμως, η Νήσος Μεγίστη, είναι νησί των Δωδεκανήσων στο Λύκιο Πέλαγος στο γεωγραφικό διαμέρισμα των νησιών Αιγαίου και ανήκει στην περιφερειακή ενότητα της Ρόδου του Νομού Δωδεκανήσου. Απέχει ένα (1) ναυτικό μίλι από τα τουρκικά παράλια και εβδομήντα δύο (72) ναυτικά μίλια από το κοντινότερο ελληνικό νησί, τη Ρόδο. Κατοικούν μόνιμα, περί τα εξακόσα (600) άτομα, ενώ τη θερινή περίοδο οι κάτοικοι ανέρχονται στους χίλιους διακόσους (1200). Αν και μικρό νησί, ή Μεγίστη έχει μεγάλη ιστορία, αφού είχε κατοικηθεί ήδη από τη νεολιθική εποχή, ενώ στη συνέχεια αποικίστηκε από τους Δωριείς, όπως και όλα τα Δωδεκάνησα. Αυτοί έδωσαν στο νησί και το όνομα Μεγίστη, όπως ακόμα ονομάζεται επίσημα ο Δήμος. Ένας θρύλος αποδίδει τη βάπτιση στον πρώτο οικιστή που λεγόταν Μεγιστέας, όμως μάλλον οφείλεται στο ότι ξεχωρίζει σε μέγεθος από τις γύρω νησίδες. Την ονομασία Καστελλόριζο έλαβε περί το τέλος του 14ου αιώνα, από τους Ιωαννίτες Ιππότες, επί του 8ου Μαγίστρου του Τάγματος, όταν έκτισαν, επί του κοκκινωπού βράχου παρά την είσοδο του λιμένα, κάστρο υπό το οποίο αναπτύχθηκε η πόλη (στου Καστελιού τη ρίζα). Όταν κηρύχτηκε η επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του Κα- στελλόριζου συμμετείχαν στον αγώνα προσφέροντας τα πλοία τους ενάντια στον τουρκικό στόλο, κατορθώνοντας σημαντικές επιτυχίες και αποκτώντας λάφυρα. Τα γυναικόπαιδα του νησιού είχαν φυγαδευτεί στην Κάρπαθο, την Κάσο και την Αμοργό. Από τις αρχές του 20ου αιώνα, το νησί γνώρισε τη μεγαλύ- τερή του ακμή. Το Καστελλόριζο αριθμούσε τότε περί τους 12- 14 χιλιάδες κατοίκους. Με την έναρξη του Α' Παγκόσμιου Πόλεμου, η Γαλλία, επιδιώκοντας να καταστήσει το νησί ναυτική βάση, το κατέλαβε στις 28 Δεκεμβρίου του 1915. Ωστόσο, την 1 η Μαρτίου 1921, η Γαλλία παραχώρησε το νησί στην Ιταλία έναντι αδρής αμοιβής. Η ναυτιλία, το εμπόριο και τα γράμματα πέφτουν σε μαρασμό, ενώ οι κάτοικοι του νησιού, μην αντέχοντας τον ιταλικό ζυγό και τις συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αρχίζουν να εκπατρίζονται προς την Αυστραλία, Αίγυπτο, Αθήνα, Ρόδο και αλλού, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να περιοριστεί σε 2 χιλιάδες. Το νησί πολλές φορές βομβαρδίστηκε, κάηκε, λεηλατήθηκε και 30

RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3