Τεύχος 2022 10 339

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ρά, το προκλητικό ντύσιμο της συζύγου, προβλήματα στη δουλειά ή οι οικονομικές δυσκολίες. Γιατί όμωςμία γυναίκα ενδέχεται να υπομένει αυτή τη συμπεριφορά και μένει παθητική και αδρανής; Οφείλουμε και στη γυναίκα- θύμα να επισημάνουμε κάποια κοινάχαρακτηριστικά που συνθέτουν το προφίλ της: Παραδοσιακές αντιλήψεις: Πιστεύει στα στερεότυπα του γυναικείου ρόλου και στον παραδοσιακό ρόλο της γυναίκας μέσα στην οικογένεια. Πολλές γυναίκες έχουν υπάρξει θύματα καταπίεσης και κακοποίησης και στην παιδική τους ηλικία. Χαμηλή αυτοεκτίμηση: Νοιώθει αδύναμη και ξεκρέμαστη χωρίς την παρουσία του συζύγου της, φοβάται να πάρει πρωτοβουλίες. Ενοχές και εκλογίκευση: Νοιώθει ότι έχει και εκείνη μερίδιο ευθύνης για τη συμπεριφορά του συζύγου της και εκλογικεύει την κατάσταση πείθοντας τον εαυτό της ότι τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονείς για να μεγαλώσουν σωστά, χωρίς να αποκτήσουν το στίγμα των χωρισμένων γονιών. Έλλειψη υποστηρικτικού περιβάλλοντος: Πολλές γυναίκες δε βρίσκουν στήριξη από την οικογένειά τους, έρχονται συχνά αντιμέτωπες με αντιλήψεις τύπου: κάνε υπομονή, δεν πρέπει να χαλάσεις την οικογένειά σου. Φόβος: Φοβάται το αγριότερο ξέσπασμα του συζύγου της και τις συνέπειες που θα μπορούσε αυτό να έχει. Ντροπή: Δε θέλει να αποκαλύψει ότι είναι θύμα κακοποίησης, γιατί πιστεύει ότι θα θίγει η αξιοπρέπειά της. Αισθήματα αγάπης και έρωτα: Πολλές γυναίκες παραδέχονται ότι είναι ακόμα ερωτευμένες με το σύζυγό τους και προσδοκούν ότι εκείνοι μπορεί να αλλάξουν συμπεριφορά και τότε θα τα ξεχάσουν αυτά και θα είναι ευτυχισμένες. Πολλές φορές, μάλιστα, χρησιμοποιούν και οι ίδιες το σεξ, επειδή πιστεύουν ότι θα κατευνάζουν την οργή του συζύγου. Ο κύκλος της βίας και της κακοποίησης ξεκινά από πιο ήπια περιστατικά μέχρι να φτάσει στην πιο "καταστροφική" φάση του, όταν η γυναίκα πια έχει πειστεί ότι δεν μπορεί να ξεφύγει από το περιβάλλον κακοποίησης και όλο αυτό που υφίσταται. Η γυναίκα σε έναν πιο ήπιο διαπληκτισμό, προσπαθεί με κλάμα, υποτακτικότητα, ευγένεια να κατευνάσει την οργή του συζύγου, ώστε να μην υπάρξει κάποιο πιο οξύ και βίαιο επεισόδιο. Τα περιστατικά βίας μπορεί να οξυνθούν ακόμα περισσότερο -μπορεί να υπάρξει ακόμα και ξυλοδαρμός. Στην τρίτη φάση, έχουμε εκδηλώσεις μεταμέλειας του συζύγου. Ο σύζυ- γος/σύντροφος εκδηλώνει υπερβολική ευγένεια, ζητά συγγνώμη και εκδηλώνει την αγάπη του με πράξεις και δώρα προς το θάμα. Και αυτή η φάση της μεταμέλειας, είναι η χειρότερη, μιας και η γυναίκα έχει φτάσει σε ένα επίπεδο εξάρτησης. Το έργο των αστυνομικών σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας: Δύο γυναίκες αξιωματικοί λόγω των εξειδικευμένων σπουδών τους είχαν τεθεί επικεφαλής του Επιτελικού Τμήματος Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ στις αρχές του 2020, των οποίων το έργο που είχαν ξεκινήσει ήταν ιδιαίτερα σημαντικό: 1200 αστυνομικοί εκπαιδεύτηκαν στην αντιμετώπιση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας. Τυπικά όταν μια γυναίκα καταφύγει στο αστυνομικό τμήμα και δηλώσει θύμα εν- δοοικογενειακής βίας ξεκινάει η διαδικασία της προανάκρισης, γίνεται παραγγελία για ιατροδικαστική εξέταση, συλλαμβάνε- ται ο φερόμενος ως δράστης και οδηγείται στον/ην αρμόδιο/α εισαγγελέα στο πλαίσιο του αυτοφώρου. Οι αστυνομικοί σε αυτό το σημείο οφείλουν να ενημερώσουν το θύμα για τις υπάρχουσες δομές φιλοξενίας όπως και για την ψυχολογική υποστήριξη που δικαιούται. Μολονότι φαίνεται ότι από τα έξι ειδικά τμήματα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας που σε πρώτο στάδιο λειτουργούσαν (πέντε στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη), τώρα έχουν επεκταθεί στα 18, σε αστυνομικές διευθύνσεις σε όλη τη χώρα και επιτελούν σημαντικό έργο στέλνοντας πολλά περιστατικά στο αυτόφωρο, δε συμβαίνει το ίδιο παντού. Σε πολλές περιπτώσεις οι γυναίκες που ενδέχεται να καταφύγουν στο αστυνομικό τμήμα όταν ακούσουν ότι πρέπει να καταθέσουν μήνυση για να γίνει διαχείριση της κατάστασης, πιθανόν να φοβηθούν και να κάνουν πίσω. Και είναι λογικό αφού μετά από λίγες ώρες ο δράστης θα αφεθεί ελεύθερος και εκείνες μπορεί να μην έχουν τη δυνατότητα να πάνε κάπου αλλού. Σε άλλες περιπτώσεις, ο δράστης μπορεί να κάνει αντιμήνυση που σημαίνει ότι και το θύμα θα πρέπει να κρατηθεί στο πλαίσιο του αυτοφώρου. Ωστόσο, αυτεπάγγελτα διωκόμενο αδίκημα βέβαια σημαίνει ότι η αστυνομία μπορεί να προχωρήσει και χωρίς την άσκηση μήνυσης. Ακόμη, όμως και να γίνουν όλα όσα πρέπει, τίποτα δεν εγγυάται την ασφάλεια του θύματος σε δεύτερο χρόνο. Με συντονιστή το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη πρόγραμμα συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και 761ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2023

RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3