Τεύχος 2022 08 338

ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ. Την νύχτα της αποβάσεως των ανδρών του Ιμπραήμ, 22 - 23 Ιουνίου 1826, στον όρμο του Δίρούχτύπησαν ol καμπάνες των εκκλησιών Πύργου και Χαριάς γιατί ο Κων/νος Μαυρομιχάλης στρατολογούσε ενισχύσεις για τον πόλεμο της Βέργας του Αλμυρού 90 χιλ. κοντά στην Καλαμάτα. Οι 2.000 τουρκο- αιγύπτιοι που είχαν προσορμίσει στο Διρό με 3 πολεμικά και 14 αποβατικά πλοία, άκουσαν τις καμπάνες και νόμισαν πως το σχέδιο τους είχε προδοθεί. Περίμεναν λοιπόν μισοάπραγοι στην παραλία, υποτιθέμενη αντεπίθεση. Και οι γυναίκες της Χαριάς που δεν είχαν άμεση ορατότητα με το Διρό, αφού αποχαιρέτησαν τους αγωνιστές που πήρε μαζί του ο Κων/νος Μαυρομιχάλης και για να μην χάνουν άδικα το χρόνο τους πήραν τα δρεπάνια και ακολουθώντας τη διαδρομή Χαριά - Φοκαλιώνας - Ξεπαπαδιάνικα πήγαν προς τα χωράφια τους. Έτσι λοιπόν οι εργάτριες αυτής της διαδρομής που δεν είχαν άμεση οπτική επαφή με το Διρό, δεν είδαν τα καράβια που ήταν αραγμένα στο Πορταράκι, στο μυχό που σήμερα είναι οι είσοδοι των σπηλαίων και ξαφνικά βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον εχθρό. Όλες αυτές οι γυναίκες, χωρίς να το καταλάβουν, ήρθαν σε άμεση επαφή με τον εχθρό και άρχισαν εντελώς τυχαία και απρόσμενα οι μικροσυμπλοκές εκ του συστάδην. Και με τις φωνές και τα ουρλιαχτά το φοβερό μαντάτο έφτασε αστραπιαία σε όλα τα χωριά όπου ξαναχτύπησαν οι καμπάνες συνθηματικά για Παμμανιάτικη πανστρατιά. Ο Πρωτοσύγγελος Ρηγανάκος που λειτουργούσε στο Δυρό και ο παπα- Πουλάκος στον Άγιο Νίκωνα της Χαριάς, πρωτοβάρεσαν τις καμπάνες και από αυτούς πήραν το φοβερό μήνυμα και όλα τα άλλαχωριά της Μάνης. Και έγινε ο απρόσμενος αιφνιδιασμός των επιτιθεμένων, το πισωγύρισμά τους στην παραλία του Διρού από όλα τα μέτωπα με τις ενισχύσεις που κατέφθασαν, ακόμα και από τον Αλμυρό στις 26 Ιουνίου και βάφτηκε κόκκινο το Δυρό από το ένα ακρωτήρι ως το άλλο. Σ' αυτή λοιπόν, την πιο τραγική στιγμή της νεότερης ιστορίας μας οι γυναίκες της Μάνης θαυματούργησαν και μεγαλούργησαν. Γιατί αν δεν πολεμούσαν οι γυναίκες του Διρού με τέτοιο πάθος με τέτοια ορμή, με πέτρες, με δρεπάνια, με ξύλα, με νύχια και με δόντια θα έπεφτε η Μάνη. Και αν έπεφτε η Μάνη θα χανόταν μια για πάντα η Πατρίδα. Και τούτο διότι παρά την τριπλή πανωλεθρία του Ιμπραήμ στη Βέργα, στο Διρό και στον Πολυάραβο, αυτός βιάζεται να θέσει σε εφαρμογή το μυστικό σχέδιο προσαρτή- σεως της Πελοποννήσου στην Αίγυπτο κατα- καίγοντας και καταστρέφοντας τα πάντα στη Μεσσηνία. Αυτό το αντιλαμβάνεται ο Κόδριγκτον και σπεύσει να τον αποτρέψει. Ο Ιμπραήμ όμως δεν καταδέχεται να τον δεχθεί και να μιλήσει μαζί του και τον παραπέμπουν στον βλοσυρό αντιναύαρχο του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου, ο οποίος αντί να συζητήσει τον διστάσει τι πρέπει να κάνει. Και τότε ο Κόδρι- γκτον, από φιλότιμο και ευθιξία τόλμησε και του ξεστόμισε: «Ήρθα να δώσω και όχι να λάβω διαταγές...». Και διέταξε την ναυμαχία του Ναβαρίνου, που σήμανε και την απελευθέρωση μέρους της σημερινής Ελλάδος. Αν δεν νικούσε η Μάνη και ιδιαίτερα οι Ηρωί- δες του Διρού ο Κόδριγκτον δεν θα τολμούσε να εναντιωθεί στον Ιμπραήμ. Η νίκη, λοιπόν, αυτή υπήρξε καθοριστική για την έκβαση του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων, πιο σημαντική ίσως και από την ναυμαχία του Ναβαρίνου που ήρθε 16 μήνες μετά. Χάρις στο πείσμα, την αποφασιστικότητα και γενναιότητα των γυναικών της Μάνης, ο επιδρομέας υπέστη πρωτοφανή ήττα και τράπηκε σε φυγή. Σε αυτές λοιπόν τις γυναίκες, χρωστάμε θα χρωστάμε για πάντα. Και συνεχίζουμε να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη και τον αγώνα τους. Και συνεχίζουμε να κάνουμε την Ελλάδα ισχυρή, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι ο διχασμός και η τοξικότητα, είναι νοοτροπίες και συμπεριφορές που τις έχουμε πληρώσει ακριβά, σαν χώρα και κάποτε πρέπει να καταλάβουμε άπαντες ότι μόνο με ενότητα ο τόπος μπορεί να πάει μπροστά. Σας ευχαριστώ.» 221ΙΟΥΛΙΟΣ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2023

RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3