Τεύχος 2022 06 337

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ νογραφικού υλικού, η συναινετική δημιουργία υλικού σεξουαλικού περιεχομένου το οποίο διαδίδεται χωρίς την συναίνεση του ανήλικου, η διαδικτυακή καθοδήγηση των δραστών κατά τη διάρκεια ζωντανής αναμετάδοσης της σεξουαλικής κακοποίησης, καθώς και η παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών στο διαδίκτυο επί πληρωμή. Έχουν περιγράφει τυπικά στάδια από τα οποία διέρχεται η εν λόγω μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Αρχικά δημιουργεί- ται διαδικτυακή φιλία και διαμορφώνεται σχέση εμπιστοσύνης. Ακολουθεί η αξιολόγηση του κινδύνου από πλευράς του επίδοξου παραβάτη με σκοπό να διαβλέψει κατά πόσο θα κινδυνέψει αν προχωρήσει σε κάποιο σεξουαλικό αίτημα προς τον ανήλικο. Έπειτα, στο στάδιο της αποκλειστικότητας, ο ανήλικος αρχίζει να αισθάνεται ιδιαίτερα ξεχωριστός και ιδιαίτερος για τον ενήλικα και βιώνει αίσθημα αμοιβαιότητας στην μεταξύ τους σχέση, στοιχεία τα οποία συστηματικά προωθούνται από τον παραβάτη. Γίνεται εισαγωγή σεξουαλικών θεμάτων, η συχνότητα των οποίων σταδιακά ανεβαίνει προκαλώ- ντας πίεση και δυσφορία στον ανήλικο. Σε περίπτωση που ο τελευταίος εκφράσει αυτήν τη δυσφορία, ο παραβάτης σπεύδει να επανορθώσει και ζητά επίμονα συγγνώμη ώστε να αποκατασταθεί η αμοιβαιότητα. Στο επόμενο στάδιο γίνεται ευθεία συζήτηση σεξουαλικών θεμάτων και υπάρχουν ποικίλες περιγραφές σεξουαλικών δραστηριοτήτων οι οποίες περιλαμβάνουν ανταλλαγή εικόνων και βίντεο. Η συζήτηση μπορεί να καταλήξει σε σεξουαλικές προτάσεις και απροκάλυπτα αιτήματα. Ο παραβάτης αιτιολογεί αυτό το περιεχόμενο δίνοντας του εκπαιδευτικό και καθοδηγητικό χαρακτήρα και με αυτή τη μορφή, το προωθεί στον ανήλικο. Η επικοινωνία συνήθως ολοκληρώνεται με τον έπαινο και την ενθάρρυνση του ανήλικου από τον παραβάτη με σκοπό να περιοριστεί η πιθανότητα αποκάλυψης. Ως προς τις στρατηγικές αποπλάνησης, οι παραβάτες μεθοδευμένα επισκέπτονται δωμάτια συνομιλίας που απευθύνονται σε ανήλικους. Διερευνούν τα διαδικτυακά προφίλ και τις δημοσιεύσεις τους με σκοπό τον εντοπισμό πιθανών θυμάτων. Στοχεύουν σε εφήβους που δημοσιεύουν υλικό σεξουαλικού περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, μοιράζονται προσωπικά τους στοιχεία και συνομιλούν για το σεξ με άγνωστα άτομα. Μόλις δημιουργηθεί αίσθημα κοντινότητας, ξεκινούν μαζί τους συζητήσεις σεξουαλικού περιεχομένου, ενώ κάποιοι προχωρούν σε έκθεση των γεννητικών τους οργάνων συχνά συνοδευ- μένη από αυνανισμό. Ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα επίπεδα πρόληψης της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης μπορούν να εφαρμοστούν και στην σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών στο διαδίκτυο. Εστιάζοντας στην πρωτογενή πρόληψη (αφορά παρεμβάσεις επικεντρωμένες στο γενικό πληθυσμό), πέραν της χρήσης φίλτρων και ιχνηλατών διαδικτύου, απαιτείται αύξηση της διαδικτυακής ασφάλειας των ανήλικων χρηστών μέσω ύπαρξης κανόνων χρήσης του διαδικτύου στο σπίτι και ευαισθητο- ποίησης και συμβουλευτικής των γονέων. Κανόνες χρήσης διαδικτύου στο σπίτι • Μόνιμη τοποθέτηση και χρήση Η/Υ σε κοινόχρηστους χώρους • Αποθάρρυνση χρήσης φορητών συσκευών με δυνατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο σε υπνοδωμάτια • Καθορισμό χρονικών ορίων χρήσης (από κοινού συμφωνία γονέα-παιδιού) • Ευελιξία και διάκριση ανάλογα την ηλικία και αναπτυξιακή φάση του παιδιού • Ανάγκη συνεχούς εποπτείας των παιδιών •Έλεγχος κωδικών πρόσβασης σε emails και λογαριασμούς μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε προεφήβους • Συμφωνία συγκεκριμένων κανόνων με τους εφήβους Ευαισθητοποίηση και συμβουλευτική γονέων Το πλέον σύνηθες είναι ένα κορίτσι 14-15 ετών (ενίοτε και αγόρι) να συνομιλεί με ένα συνομήλικο ή μεγαλύτερο άνδρα που αποκρύπτει την πραγματική του ταυτότητα και τις προθέσεις του. Υπάρχει η εσφαλμένη πεποίθηση ότι ο ι παραβάτες λε ιτουργούν αποκλειστικά ως «αρπακτικά». Ωστόσο, φαίνεται ότι, όταν ο/η έφηβος προχωρεί σε συνάντηση, τείνει να αναγνωρίζει την σεξουαλική πρόθεση του άλλου ατόμου. Η βία ή η απαγωγή είναι σπάνια στις εν λόγω συναντήσεις. Τέτοια σενάρια ωστόσο εξακολουθούν να παραπέμπουν σε σεξουαλικά αδικήματα, καθώς ο ανήλικος συναινεί μεν, αλλά κρίνεται ανεπαρκώς ώριμος να παρέχει πλήρη συγκατάθεση. Συνιστάται στους γονείς να διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τα παιδιά τους, να ρωτούν με θετικούς τρόπους για τις αγαπημένες δραστηριότητές τους στο διαδίκτυο και να τα ενθαρρύνουν να απευθυνθούν σε αυτούς για τυχόν ανησυχίες ή προβλήματα που σχετίζονται με αυτό. Χρειάζεται να ε ίναι προσεκτικοί όταν επιβάλλουν περιορισμούς στη χρήση του διαδικτύου, διότι ο ι απαγορεύσεις από μόνες τους δεν θωρακίζουν τα παιδιά απέναντι σε κάθε είδος κινδύνου, ούτε τα εκπαιδεύουν να τον αναγνωρίζουν και να τον διαχειρίζονται. Η εποπτεία αποδεικνύεται ως η αποτελεσματικότερη πρακτική για την αύξηση τόσο της προστασίας όσο και της ανθεκτικότη- τας των παιδιών. ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ 171

RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3