ΑΦΙΕΡΩΜΑ Εντούτοις θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η λέξη «σκηνική» εγκολπώνει πλήθος ερμηνειών, με ευρύ περιεχόμενο, και αποτελεί μήλον της έριδος για τους μελετητές. Από πηγές μαθαίνουμε ότι παρόμοιοι εορτασμοί προς την σημερινή Πρωτομαγιά γίνονταν και την 1η Μαρτίου. Πρόκειται καθαρά για μία αρχαία ελληνική εορτή που τελούνταν την ημέρα εκείνη για την υποδοχή του καλοκαιριού Από αρχαίους συγγραφείς μαθαίνουμε ότι πρόκειται για αγερμούς παιδιών με θεματικό περιεχόμενο τα χελιδόνια. Ωστόσο σύμφωνα με τα γραφόμενα του σχολιαστή των κανόνων του 12ου αιώνα Θεόδωρου Βαλσαμώνα, αποκαλεί αυτή ως μεγάλη γιορτή για την ώρα και του θέρους ευκρασίαν, με την συμμετοχή ανδρών και γυναικών και με απρεπείς ορχήσεις. Λόγω της καταγωγής της χαρακτηρίστηκε ως ειδωλολατρική και καταργήθηκε, με τον 62ο κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου. Οι Βυζαντινοί ως λάτρεις των αρχαίων Ελλήνων αλλά και ως ακόλουθοι της ρωμαϊκής ιδιοσυγκρασίας, ήταν συνεχιστές των παραδόσεων. Όμως το πέρασμα από την αρχαιότητα στο Βυζάντιο δεν άφησε όλες αυτές ανέγγιχτες. Ορισμένες παραδόσεις παρέμειναν αυτούσιες μέχρι τις μέρες μας, άλλες γνώρισαν αλλαγές με την φθορά του καιρού και των συνθηκών και άλλες καταργήθηκαν. Η αγάπη τους όμως για τα άνθη παρέμεινε αναλλοίωτη στο διάβατου χρόνου. Οι διάφορες εκδηλώσεις στο Βυζάντιο περιελάμβαναν την άφθονη χρήση λουλουδιών, όχι μόνο σε περιπτώσεις χαράς αλλά και σε περιπτώσεις λύπης. Ανθοστολισμούς παρατηρούμε σε ανθρώπους λ.χ. στέφανο από άνθη, σε οικίες, σε κτίρια είτε δημόσια είτε της εκκλησίας, επί εδάφους αυτών, αλλά και σε εικόνες των εκκλησιών. Έθιμα και εικόνες που συναντάμε ακόμα και στις μέρες μας. Σήμερα η γιορτή της Πρωτομαγιάς ενέχει διάφορα τελετουργικά που σχετίζονται με την εξόρμηση του λαού στην εξοχή και τους αγρούς. Ανάλογα με τις λατρευτικές συνήθειες ανά τόπο, τα τελετουργικά δρώμενα ξεκινούν από το βράδυ της παραμο- νής της Πρωτομαγιάς και ολοκληρώνονται τα μεσάνυχτα της επόμενης. Περιλαμβάνει την κατασκευή στεφάνων από άνθη ή κλαδιά θάμνων ή δένδρων τα οποία είτε φορούν στην κεφαλή τους είτε στολίζουν τις οικίες τους. Για τους παλιούς, το στεφάνι αυτό ρίχνεται στην πυρά (πυρολατρικά έθιμα) κατά την διάρκεια των λατρευτικών εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα προς τιμή της εορτής του Αγίου Ιωάννη, την 24 Ιουνίου. Τα πιο διαδεδομένα στεφάνια είναι είτε από τριαντάφυλλα είτε από δάφνη. Φυσικά όμως γίνονται και από άλλα άνθη ή φυτά ανάλογα με τα ήθη και έθιμα που αναβιώνουν ανά περιοχές. Είναι πασίγνωστο ότι τα δάφνινα στεφάνια ενυπήρχαν στις επίσημες 56 ΜΑΪΟ!
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3