ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΩΡΕΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ 1. Βαριές κατάρες τα συνοδεύουν. 2. Αμερικανική πρωτεύουσα. 3. Το φοινικικό άλφα - Άλαλη....Τούλα. 4. Κτητική αντωνυμία - Ευαγγελία βαφτίστηκε. 5. Γράμματα από την... Οτάβα - Το όνομα του συνθέτη Σιμπέλιους. 6. Πόλη της Γαλλίας. 7. Ο... έξω από δω. ΚΑΘΕΤΑ 1. Ο καθένας χωριστά (αρχ.). 2. Η ανόητη κουβέντα. 3. Μάρες... συνοδεύουν - Άλαλη... Λέτα. 4. Γκριζογάλανο χρώμα-Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας. 5. Άκρη... άκρης - Κάνει το καλώς... καλύτερο. 6. Ρώσικο γυναικείο όνομα. 7. Μιχάλης... Έλληνας μόδιστρος. Πηγή: istavrolexo.gr Γιατί το λέμε έτσι; Μάζευεκι αςείν' καί ρώγες Κάποιος μεγάλος αμπελοκτήμονας από τα Σπάτα της Αττικής, λέει η ιστορία, με πολλά στρέμματα δικά του, μάζευε κάθε χρόνο ένα σωρό διαλεχτά σταφύλια. Κι έτσι από συνήθεια άφηνε πάνω στα κλήματα, τα μικρά τσαμπιά για να τα μαζέψουν οι φτωχοί του χωριού. Ήρθε όμως μία δύσκολη χρονιά που η σοδειά του ήταν λιγοστή και οι απολαβές ελάχιστες. Σε ερώτηση λοιπόν του γιού του αν έπρεπε να μαζεύουν και τα μικρά τσαμπιά, λέγεται πως ο πατέρας απάντησε: «Μάζευε κι ας ε ιν ' και ρώγες» Πηγή: «Αέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» του Τάκη Να- τσούλη, εκδόσεις Σμυρνιωτάκη Η γλώσσα μας αερολογίες: συνώνυμα Οι αερολογίες διαφέρουν από τις φλυαρίες. Δηλώνουν την έννοια των κενών περιεχομένου λόγων και συνεκδο- χικά των ανοησιών, ενώ οι φλυαρίες αναφέρονται στην κουραστική και ατέρμονα εκφορά λόγων, στην κουραστική παράταση του λόγου (ως προς τον χρόνο, την ποσότητα και την άσκοπη επανάληψη). Η σύνδεση των κενολογιών και μωρολογιών με τον αέρα(«λόγια του αέρα», «αέρας κοπανιστός») υποδηλώνει την ελαφρότητα, την κουφότητα των κενών λόγων, που στερούνται (νοηματικού) βάρους και τα παρασύρει ο αέρας. Τα «έπεα πτερέοντα» του Ομήρου αντιθέτως, χρησιμοποιούνται με καλή σημασία. Αναφέρονται στα «φτερωτά λόγια», σε λόγια που μεταφέρουν διά της γλώσσας μηνύματα πετώντας γρήγορα στον αέρα. Από τη φύση της η έννοια της αερολογίας προσφέρεται για χρήση στον καθημερινό βιωματικό προφορικό λόγο, ευνοώντας την εμφάνιση εκφραστικών τύπων, όπως αρλούμπες, μπούρδες, παρλαπίπες, που δανείστηκε η Ελληνική από ξένες γλώσσες. Πηγή: Λεξικό της Ν. Ελληνικής Γλώσσας, του Καθηγητή Γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη 128
RkJQdWJsaXNoZXIy NDIzNzk3