Τεύχος 2020 06 319

I ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ στιγμή χρειάστηκε να πάρει χάπι για την καρδιά του, από την οποία έπασχε, προκειμένου να καταφέρει να συνεχίσει. Αργότερα, ο Κοσμάς λύγισε και είπε σταματώντας την κατά­ θεση του: «Τα υπόλοιπα διαβάστε τα μόνοι σας», εννοώντας την κατάθεση, που είχε ήδη δώσει στη αστυνομία. Οι μάρτυρες που κλήθηκαν στο δικαστήριο όμως, υπο­ στήριξαν τον κατηγορούμενο, γνωρίζοντας την κατάσταση που επικρατούσε όλα αυτά τα χρόνια μέσα και έξω από το σπίτι της οικογένειας. Ακόμα κα ι η σύζυγός του, που θρηνούσε για το παιδί της, ήταν στο πλευρό του συζύγου της. Του έσφιγγε το χ έρ ι κα ι έκλα ιγε αδιάκοπα. Το μόνο που είπε στο τέλος της κατάθεσής της ήταν: «Δείτε το ως ανθρώπινο. Κι ας μοιάζει απάνθρωπο. Το παιδί μου είχε μια ζωή γεμάτη αγάπη. Το τέλος του δεν δείχνει αγάπη. Αυτό με τυραννάει». Οι άλλοι δυο γ ιο ι μίλησαν για τον πατέρα τους με τα καλύτερα λόγια. «Ο πατέρας μου ήταν το πρότυπό μου. Προσπαθούσα να του μοιάσω . Σ ε όλα (...] Κατάλα­ βα ότι έπρεπε μόνος μου να προστατεύσω τον εαυτό μου. Κλείδωνα την πόρτα μου και άφηνα τα παντζούρια ανοιχτά. Δεν έφταιγε ο αδελφός μου. Η αρρώστια του μόνο», θα πει ο μικρός αδερφός του Βαγγέλη. «Ήμουν η σανίδα σω τηρίας για το αδελφάκι μου. Δ εν ήταν ο πατέρας μου που έκανε όλα αυτά», θα πει ο μεσαί­ ος γιος της οικογένειας. «Ο πατέρας σήκωνε το Βαρύτερο φορτίο (...) Ο αδελφός μου ε ίχ ε καλοσύνη, που την επ ί­ σκιαζε η σχιζοφρένειά του. Έλεγε ότι θα μας σκότωνε εάν τον κλείναμε στο ψυχιατρείο. Τα περιστατικά τον τελευταίο καιρό δεν ήταν ένα και δύο. Ήταν σαν ένα βιβλίο, που κάθε σελίδα του ήταν γραμμένη μ ε πολλά περιστατικά. Ήταν ένα μαρτύριο, το οποίο προσπαθούσαμε να αντιμετωπ ίσουμε μ ε αγάπη. Προσευχόμουν, πίστευα και ήλπιζα, όπως όλοι 2 8 I ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I ΜΑΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2020 μας» θα προσθέσει. Πέρα από τα μέλη της ο ικογένειας, ο κατηγορούμενος είχε την αμέριστη συμπαράσταση και των γειτόνων, που έβλεπαν τα όσα συνέΒαιναν στο σπίτι της Κηφισιάς, καθώς, μεταξύ άλλων, μια γειτόνισσα τόνισε στην κατάθεση της στο δικαστήριο: «Ο Απόστολος έκανε θυσίες για το άρρωστο παιδί του». Ο κατηγορούμενος, πριν την ανακοίνωση της ετυμηγο­ ρίας, το μόνο που ζήτησε ήταν να του επιτρέψουν να πάει στον τάφο του γιου του, ενώ τόνισε, πως αν έβγαινε από τη φυλακή, θα Βοηθούσε παιδιά, που είχαν την ίδια αρρώστια με τον γιο του. Ο εισαγγελέας της έδρας στην αγόρευση του είπε πως «λύση υπήρχε και ήταν ο εγκλεισμός σε ψυχια­ τρείο, όμως ο κατηγορούμενος ήταν δέσμιος των αντιλήψεών του. Παγιδεύτηκε. Φοβήθηκε τον κοινωνικό στιγματισμό». Τελικά, το δικαστήριο δεν καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε ισόβια κάθειρξη αλλά σε κάθειρξη δεκαπέντε (15) ετών κα ι έ ξι (6) μηνών, αναγνωρίζοντάς του ελαφρυντικά. Οι ένορκοι προσπάθησαν μέσα από ένα απάνθρωπο έγκλη­ μα να δ ια κρ ίνο υν το ανθρώπ ινο πρόσωπο του δράστη, όμως ο εισαγγελέας εφετών είχε διαφορετική «οπτική» των ελαφρυντικών που αναγνωρίστηκαν στον κατηγορούμενο κα ι άσκησε έφεση κατά της αθωω τική ς απόφασης. Μια έφεση που έμελλε να μην εκδικασ τεί ποτέ όμως, καθώς την 1ηΟκτωβρίου 1998, ο Απόστολος Κοσμάς δεν άντεξε. Προδομένος από την προβληματική καρδιά του, έπεσε νεκρός κατά την ώρα του προαυλισμού στηνΆ Πτέρυγα των Δ ικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού, δίχως να προλάβει να βγει από τη φυλακή και να κάνει πράξη την επιθυμία του να πάει στον τάφο του γιου του, καθώς και να Βοηθήσει τα άτομα που έπασχαν από σχιζοφρένεια ... Πηγές: www .m ixan itoux ronou .g r www .tov im a .g r www .as tynom iko .g r