Τεύχος 2019 10 315

ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ | και να σταθεί όρθιος, ενώ πάντα επέμενε στην αρχική του κα­ τάθεση, ότι πάνω στον καβγά έσπρωξε τη Ζωή κι εκείνη έπεσε και κτύπησε. «Δεντησκότωσα. Ήταν ατύχημα. Δέχομαιμόνο την προσβολή νεκρού.Δεν τηστραγγάλισα.Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τονεαυτόμου που δενέδειξαψυχραιμία τηστιγμήπου πέθανε η Ζωή. Φονιάςδενείμαιεγώ καιούτεπρόκειται να γίνω». Βασιλείου δεν θα έκανε τέτοιο έγκλημα!» ενώ μεταξύ άλλων συνέχισε υποστηρίζοντας: «Ανατριχιάζωπου τολέω, αλλάημόνη ποινή που πρέπει να του επιβάλετεείναιο θάνατος. Δενμπορεί να επανέλθει σ'αυτήν τηνκοινωνία και προβληματίζομαι αν θα πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα σε ζώντες ανθρώπους, χωρίς να μπορεί να τουςβλάψει.» Σημειώνεται ότι η ποινή του θανάτου είχε καταργηθεί από το 1972, με τελευταίο θανατοποινίτη τον Βασίλη Λυμπέρη. Η ποινή 0 Φραντζής τελικά κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και περιύβριση νεκρού και του επιβλήθηκε η ποινή της ισόβιας κάθειρξης κατά πλειοψηφία 5-2. Αυτοί που μειοψήφησαν ζητούσαν να του επιβληθεί αυστηρότερη ποινή. Έμεινε στη φυλακή 18 χρόνια. Στο διάστημα αυτό και συ- γκερκιμένα από το 1997, έκανε χρήση της νομοθετικής ρύθ­ μισης περί εκπαιδευτικών αδειών, συνεχίζοντας τις σπουδές του στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα εκ των έσω κωλύματα που αντιμετώπισε κατά την χορήγηση των αδειών αυτών υπήρξαν πολλαπλά, καθώς ήταν από τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού «ισοβίτες» κρατουμένους που ελάμβανε εκπαιδευτικές άδειες. Η ιατροδικαστική έκθεση όμως, όπως προαναφέρθηκε, ήταν σαφής. Επρόκειτο για στραγγαλισμό. Το πανελλήνιο έμεινε για μία ακόμη φορά άφωνο, όταν κατά τη διάρκεια της αναπαράστασης του τεμαχισμού, ο Φραντζής ρωτήθηκε για το πώς είχε καταφέρει να τεμαχίσει το πτώμα με τόση ακρίβεια, με τον ίδιο να αποκρίνεται: «Δενείναιανάγκη να δουλεύω σε κρεοπωλείο για να ξέρω. Είναιπολύ εύκολο. Δεν είναιτίποτατοδύσκολο, αρκείνασημαδεύειςτιςκλειδώσεις.» Η δίκη, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, είχε πολλές εντάσεις με την υπεράσπιση του κατηγορουμένου να προσπαθεί να απο­ δείξει ότι ο δράστης δεν είχε ψυχική ισορροπία. 0 Εισαγγελέας της έδρας, στην αγόρευσή του κεραυνοβόλησε τον δράστη με μια φράση που πέρασε στην ιστορία: «Κανένα ζώο τουζωικού Σαν ατύχημα εμφάνισε το φρικιαστικό έγκλημα στο δικαστήριο ο κατηγορούμενος Mr τσυς χημακτηρισμοικ; των μσιφβφορτμ/νων γονιών τής άμοι­ ρη; κοι τόσο όμορφης Ζωής: «Κτήνος, που έπνιξες μι τα δάχηλά σου το *οιόί μας. Κακούργε, ΜΗ) too έβγαλες τα μάτια Φονιά, *οι· too έκομος τ' αυτιά και τη μύτη. Χασάπη, που κομμάτιασες τη Ζώή μας. το σπλάχνο μας. Που το κατακρεούργησες και το πετσόκοβες», άρχισε, χθες το πρωί, στο Κακουργιοόικείο Αθηνών η Λίπη του 27 χρονου Παναγιώτη Φρβντξή. Κβτα>* 0 ηίβ*οακ£·ο«}ΐς. n a\ 9 moa ταυ&καστπ^ε^ Παγωσαν και ανατριχιαοαν βτ«·ς χορσι-ττΗκομΛν; και ης κβτβρες »ον εκβτόμιβαν. γεμάτοι οργή, *ονο αα*ος ο τονος tooβνμβτος Ποιος μχορουστ.να τουςονγκρατηβα; Εται μεαπόλυτό οφαομό αρκετής φαρέί. ο χρύβ&ρος «π»βικαοτηρια) too; οιηάσημκ. «Παρακαλώ, qptuia και yvzpatwta» Τρεις φορές υπέβαλε αίτημα για υφ' όρον απόλυση, αλλά αηορρίφθηκε από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο. Τελικά, ο Φραντζής, μετά από 18 χρόνια έγκλειστος -τα 11 στον Κορυ­ δαλλό- και, αφού είχε περάσει και από τα πλέον σκληρά σω­ φρονιστικά καταστήματα της χώρας, όπως αυτό της Κέρκυρας, αποφυλακίστηκε εν τέλει από τις Αγροτικές Φυλακές Αγιός Χανίων Κρήτης, τον Οκτώβριο του 2005, «συνεπείαευεργετικού υπολογισμού2.316ημερών εργασίαςκαιαναστολήςεκτελέσεως του υπολοίπου τηςποινήςτου.» Τραγική ειρωνεία αποτελεί το γεγονός ότι ο πατέρας του, που για δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια προσπαθούσε να πείσει για την «αδικία» που είχε υποστεί ο γιος του, δεν πρόλαβε να τον δει ελεύθερο και άφησε την τελευταία του πνοή λίγες ημέ­ ρες πριν την αποφυλάκισή του. Οι δε γονείς της Ζωής είχαν πεθάνει λίγα χρόνια μετά τον φρικτό θάνατο της κόρης τους, διαλυμένοι από τον καημό τους.· Πηγές: www.mixanitouxronou.gr www.crimetimes.gr www.oneman.gr Σ Ε Π Τ Ε Μ Β Ρ ΙΟ Σ - Ο Κ Τ Ω Β Ρ ΙΟ Σ 2019 I ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I 55