Τεύχος 2018 12 311

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ I ρώσει. Η δικαιοσύνη του διό τι καθώ ς ε ίχ ε ο άνθρωπος η τ- τηθεί, δ εν χ ρ η σ ιμ οπ ο ιεί άλλον για να νικήσ ει τον εχθρό (π.χ. άγγελο), ο ύ τε μ ε τη χρήση β ία ς εξαρπάζει από τα δεσμό του θανάτου τον άνθρωπο, αλλά ακριβώ ς αυτόν που ε ίχ ε κα τα- δουλώσει η αμαρτία, δηλαδή τον άνθρωπο, ακριβώ ς αυτόν η αγαθότητα κα ι δικαιοσύνη του Θεού τον καθισ τά νικητή. Δ ιασώ ζει το όμοιο μ ε το όμοιο, το οποίο ή ταν από μόνο του αδύνατο, χωρίς την επ έμβαση του Θεού. Η σοφ ία φανερώ ­ νεται μ ε την ανεύρεση της αρμόζουσας λύσης στην απορία - αδυναμία να σω θ εί ο άνθρωπος από μόνος του. Η άπ ει­ ρη δύναμη εμφ α ν ίζετα ι μ ε το γεγονός ότι ενώ ήταν τέλειο ς Θεός, έγ ιν ε κα ι τέλειο ς άνθρωπος, τι άραγε μεγαλύ τερο από το να γίνει ο Θεός άνθρωπος;» Έτερο τροπάριο: “ΙδωνοΚτίστηςολλύμενον. τονάνθρωπονχερσίνονεποίησε. κλίναςουρανούς κατέρχεται-τούτονδεεκΠαρθένου, θείοςαγνής, όλονουσιούται, αλήθειασαρ­ κωθείς-ότι δεδόξασται." Αν ο τεχνίτης που κατασκευάζει κεραμίδια ή πήλινα σκεύη δεν αντέχει να βλέπει τσακισμένο το δημιούργημά του. αλλά πασχίζει να το αναπλάσει εκ νέου, αν ο οικοδόμος δεν υποφέρει να βλέπει γκρεμισμένο το σπίτι που οικοδό­ μησε. αλλά αγωνίζεται να το ανορθώσει πάλι, πώς θα ήταν δίκαιο ο Κτίστης και Δημιουργός του Παντός να δει τον άν­ θρωπο που έπλασε με τα ίδια του τα χέρια, φθαρμένο και συντετριμμένο και να μην φροντίσει να τον αναπλάσει πάλι; Μια τέτοια αδιαφορία δεν θα ήταν καθόλου αντάξια της αγα­ θότητας και της φιλανθρωπίας του. Για το λόγο αυτό βλέποντας τον άνθρωπο που είχε ο ίδιος πλάσει, να έχει καταντήσει στον πυθμένα της φθοράς, έκλινε Ουρανούς, δηλαδή άφησε τη θεία και ουράνια δόξα, ταπει­ νώνοντας το ύψος της Θεότητάς Του (κένωση ονομάζει την ενέργεια αυτή ο Απόστολος Παύλος και ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος) και κατέβηκε στη γη. γενόμενος άνθρωπος εκ της αειπαρθένου Μαρίας, λαμβάνοντας πλήρως και τελεί­ ως την ανθρώπινη φύση, την οποία ενώνει ουσιωδώς με την υπόσταση της Θεότητας. Έλαβε τέλειο ανθρώπινο σώμα με ψυχή και νου συνα- ποτελούμενο. σε μια τέλεια ένωση με τη Θεότητα, ώστε με το όμοιο να σώσει το όμοιο, δηλαδή με το σώμα που προσέ- λαβε να σώσει το δικό μας σώμα, με την ψυχή τη δική του. να σώσει τη δική μας ψυχή, με το δικό του νου, να σώσει το δικό μας νου. Διότι ασφαλώς αν ο Κύριος δεν προσελάμβανε ψυχή και νου. αυτά θα είχαν μείνει χωρίς θεραπεία. « Το γαρ απρόσληπτον. κα ι αθεράπευτον. Ο δ ε ήνωται τω Θεώ τούτο κα ι σώζεται», θεολογεί ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, και προσθέτει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ότι, ο Κύριος έλα­ βε πάντα τα φυσικά και συστατικά ιδιώματα της ανθρώπινης φύσης, εκτός από την αμαρτία. Η αμαρτία δεν είναι συστα­ τική της ανθρώπινης φύσης, αλλά φθαρτική. υφίσταται ως παρά φύση κατάσταση. Αληθινά και πραγματικά έγινε άν­ θρωπος ο Κύριος και όχι κατά φαντασία. Αγνή Παρθένος ονομάζεται η Θεοτόκος, διότι όχι μόνο δεν σύναψε γάμο, αλλά ήταν αγνή και καθαρή και κατά τον λογισμό, χωρίς να δεχθεί καμία προσβολή ρυπαρού λογι­ σμού στην παναγία ψυχή της. Η Κυρία Θεοτόκος ήταν κατά τα δύο καθαρή και αμόλυντη: και κατά το σώμα και κατά την ψυχή, και κατά την πράξη και κατά τον λογισμό. Ω βάθος πλούτου! Ω απέραντη ευσπλαχνία να μας χαρίσει ο Άγιος Θεός τη σωτηρία μας δωρεάν. Ήλθε και μας λύτρω­ σε από τα δεσμά του θανάτου της αμαρτίας. Χορήγησε την άφεση, ελευθέρωσε τη συνείδηση από τις τύψεις, ανύψω­ σε τον άνθρωπο και τον στόλισε με αιώνια δόξα, χαρά και ευφροσύνη! Τον έκανε όμοιο Του! Αν έτσι έχουν τα πράγματα, και όντως έτσι έχουν, τότε η ελπίδα μας δεν θα διαψευστεί, είμαστε, μπορούμε να είμαστε από αυτή τη ζωή πολίτες του ουρανού, να προχωρούμε τη ζωή μας έχοντας την εσωτερική βεβαιότητα που δίνει η σύνεση και η βαθιά γνώση της αλήθειας, η κατανόηση με πληρότητα και τελειότητα του μυστηρίου του Θεού Πατρός και του Χριστού"'! Ευχή ολόψυχη και ολοκάρδη, η γνώση αυτή της σωτη­ ρίας του ανθρωπίνου γένους, να καταστεί και προσωπική σωτηρία ενός εκάστου. Να αποτελέσει έναυσμα και αφορμή μετάνοιας. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο παρά μόνο να εηιδεί- ξουμε με έργα το ελάχιστο, το μικρό που μας αναλογεί, δη­ λαδή την αγαθή μας πρόθεση, να ζητήσουμε την άφεση και τη λύτρωση που παρέχεται δωρεάν. Αρκεί εμείς να αναγνω­ ρίσουμε το βαρύ χρέος μας και αυτό θα μας χαριστεί με το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως. Με καθαρό πλέον, τον χιτώνα που λάβαμε κατά τη βάπτισή μας. θα προσέλθουμε λαμπροί και φωτεινοί, να συνεορτάσουμε τη Γέννηση του Χριστού, μαζί με τους αγγέλους και τους ταπεινούς βοσκούς της Βηθλεέμ. Αμήν! Γένοιτο! ■ Ψαλμός 41. στίχοι 6. 21 “ Η λέξη ρεβεγιόν, προέρχεται από το γαλλικό ρήμα ξυπνάω και σημαίνει ξύπνημα, έγερση πρωινή 1 Προς Κολασσαείς επιστολή του Αποστόλου Παύλου, κεφάλαιο 2°. στίχος 2ος ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2018 I ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ I 103