Τεύχος 2018 04 307

I ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ____________________________________________________ ► Του Α/ΕΓ πατέρα Ελευθέριου Κονέ Ο λη η επίγεια ζωή του Κυρίου δεν ήταν παρά ζωή σταυ­ ρού και θυσίας για τους ανθρώπους. Για τους ανθρώπους που τόσο πολύ αγάπησε, ώστε να γίνει όμοιος με αυ­ τούς άνθρωπος, με την ενανθρώπησή του. Αναμφίβολα, όμως, το αποκορύφωμα της θυσίας εκδηλώθηκε κατά τις τελευταίες ημέρες της επίγειας παρουσίας του, τη Μεγάλη Εβδομάδα και κυρίως από τπ Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, που άρχισε το πάθος του, το οποίο τελείωσε επάνω στο Σταυρό με το θάνατο. Με βαθειά συγκίνηση, παρακολουθούμε όλοι οι χριστια­ νοί τα Πάθη του Χριστού τη Μ. Πέμπτη και τη Μ. Παρασκευή. Είναι οι ξεχωριστές εκείνες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, που οι ιεροί Ευαγγελιστές μεταφέρουν το νου και την καρδιά μας στο φρικτό Γολγοθά, περιγράφοντας με λεπτομέρειες την παράδοση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας τη Μ. Πέ­ μπτη, την αγωνία της Γεθσημανή, την προδοσία του Ιούδα, την εγκατάλειψη των μαθητών, την καταδίκη από το μεγά­ λο Συνέδριο. Αναφέρονται επίσης στους εμπτυσμούς, στους κολαφισμούς, στους γέλωτες, στα ραπίσματα, που υφίστα- ται όλη τη Μ. Πέμπτη το βράδυ ο Χριστός μας, μέχρι το πρωί, που οδηγήθηκε δεμένος στον Πιλάτο για να επικυρώσει τη θανατική απόφαση και μάλιστα δια σταυρού. Γίνεται λόγος στη συνέχεια στο φραγγέλωμα και στο φοβερό μαρτύριο που υπέστη ο Κύριος τόσο στο δρό­ μο προς το Γολγοθά, όπου ανήλθε βαστάζοντας το Σταυρό, όσο και το φρικτότερο. τα παθήματα του Σταυρού. ΗΣΗ Μ Α Ρ Τ ΙΟ Σ -Α Π Ρ ΙΛ ΙΟ Σ 2018 Εδώ ας σταματήσουμε για λίγο, για να σταθούμε ευλαβικά, κάτω από το Σταυρό και να παρακολουθήσουμε το θείο δράμα. Το σώμα του Κυρίου μας είναι καρφωμένο στο Σταυρό. Τέσσε­ ρα καρφιά, δύο στα χέρια και δύο στα πόδια, συγκρατούν όλο το βάρος του παναχράντου σώματός του. Η οδύνη που δοκιμάζει είναι αφόρητη. Οι πόνοι δριμύτατοι. Το ακάνθινο στεφάνι έχει μπηχτεί στην κεφαλή του και είναι όλο αίμα. Επιπλέον η δίψα από τα τραύματα είναι φοβερή' καίνε τα σπλάγχνα του. Και μέσα σ' αυτό το δράμα του πόνου, κάτω από το Σταυρό είναι συγκε­ ντρωμένοι Αρχιερείς, Φαρισαίοι, λαός σκληρός και απάνθρω­ πος, που όλοι τους σαν μανιασμένοι ταύροι, τον εμπαίζουν, τον εμπτύουν, τον βλασφημούν. Αλλά και οι διαβάτες που περνούν, χωρίς καλά - καλά να ξέρουν ποιος είναι αυτός τον οποίο βλα­ σφημούν και αυτοί τον εμπαίζουν. «Άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να τον σώσει», έλεγαν όλοι τους. Αλήθεια, μέ­ χρι που μπορεί να φθάσει η κακία των ανθρώπων; Μέχρι τη Σταύρωση του Υιού του θεού...! Και η αντίδραση του Κυρίου; Ενώ θα μπορούσε να διατά­ ξει τη γη, που ο ίδιος δημιούργησε, να καταπιεί όλους τους σταυρωτές του, ανοίγει τα πανάχραντα χείλη του για να απευ­ θύνει μία προσευχή στον ουράνιο Πατέρα του- «Πάτερ. άφες αυτούς- ού γαρ οίδασι τί ποιούσι» (Λουκ. κ γ ' 34). Πατέρα μου, συγχώρησε όλους αυτούς, διότι είναι τυφλωμένοι από τα πάθη τους και δεν ξέρουν τι κάνουν. Φονεύουν τον Μεσαία τους και δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτόν τον τρόπο επ ιφέ­ ρουν θανάσιμο κτύπημα και κατά του εαυτού τους. Μπροστά στη μεγαλειώδη ανεξικακία του θεανθρώπου, ας σταθούμε συγκλονισμένοι και ας διδαχθούμε και για τη δική μας ζωή.